sağlanmasına bağlamaktadırlar. Ayrıca söz konusu sosyologlar sosyal kontrolü de uyum ve değer bütünleşmesi kapsamında ele almaktadırlar. 3. Sapma ve Suç Boyutu: Sapmışların özel kurumlar içine dâhil edilerek ayrıştırılması şeklinde ifade bulmaktadır. Hapishane ve tımarhane gibi kapatılma alanlarında uygulanan ıslah pratikleri ile suçun önlenmesi için yapılan yönlendirme ve yönetim unsurlarının altı çizilmektedir. “Norm dışı” olarak tanımlansa da, modern yönetim, düzeni sağlamak için sosyal kontrol mekanizmaları ile yönetmekte ve toplumun her alanına yerleşmektedir. Bu durumda sosyal kontrolü, toplum için tehdit olduğu düşünülen eylem ve davranışların, iktidar mekanizmalarıyla değiştirilmesi, kısıtlanması ve teşvikinin engellenmesi için kullanılan araçlar olarak tanımlamak mümkündür. 2.4.1.1. Uyum ve Bütünleşme Aracı Olarak Sosyal Kontrol Uyum aracı olarak sosyal kontrol denildiğinde Wilson (2001)’ın sosyal kontrol hakkındaki düşüncelerine yer vermek gerekir. Ona göre sosyal kontrol, uyumun sağlanabilmesi için kullanılan tüm araçları ifade etmek için yetersiz olarak tanımlanan bir kavramdır. Ayrıca “etkileşimcilik, etiketleme, kontrol teorisi, feminizm, eleştirel kriminoloji ve post- yapısalcılık” gibi yaklaşımlar tarafından kullanılmaktadır. Bu noktada Wilson (2001: 268), sosyal kontrolün, grup baskısı gibi gayriresmî mekanizmalardan, adli sistem ve polisle ilgili resmi yöntemlere kadar, sosyal uyumun sağlanabilmesi için kullanılan araç ve süreçlerin tümünü kapsadığını belirtmektedir. Bu durumda sosyal kontrolle, norm içini zapt etme, norm dışı alanları denetleme, norm içine eritme ve yeniden var etmenin amaçlandığını söylemek mümkündür. Potansiyel tehdit veya güvenlik tehdidi oluşturacak kişi ve davranışlara teşvik edilmemesi, değiştirilmesi ya da kısıtlanması için kullanılan mekanizmaların tümü sosyal kontrol araçları olarak ifade edilmektedir. Bu araçların bazen güvenliği sağlama amacıyla alınan önlemler konusunda oluşturulan hukuki kurallar, ceza ve suç mekanizmaları bazen de hastane, fabrika ve hapishane gibi kapatılma alanlarından oluştuğu görülmektedir. Toplumlar kendi örgütlenme biçimlerini muhafaza eden çeşitli mekanizmalara sahiptirler. Toplumdaki bu örgütlenme biçiminde, sosyal düzene uymadığı görülen kişilerin “marjinal” olarak adlandırıldığı görülmektedir. Bu grupların güvenliği tehdit ettiği düşünülmektedir. Bunun nedeni ise modern toplumlarda düzen ve güvenliğin aynı paydada buluşmasıdır. Modernlik öncesindeki toplumlar sosyal ilişkilerinde doğrudan görme duyusuyla beraber birbirleri üzerinde “informal sosyal kontrol” kurmuşlardır. Böylece gerek dış gerekse iç güvenliklerini korumaya çalışmışlardır (Hazar, 2012: 20). 59