örneklemin tespiti, veri toplama ve değerlendirme teknikleri ile araştırmanın sınırlılıkları bilgisi paylaşılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde, öncelikle suç, suçluluk ve sapma kavramlarına açıklık getirilmiş, suç sosyolojisinde kuramsal yaklaşımlar genel hatları itibarıyla ele alınmış; çalışma toplumsal bir olgu olan suç, çocuk, çocukluk, çocuk suçluluğu, suça sürüklenmiş çocuk kavramlarını odağına aldığı için sosyolojik suç kuramlarına detaylı bir şekilde yer verilmiştir. Araştırmanın kuramsal temellerini oluşturan, sapma ve sosyal kontrol kuramı irdelenmiş, araştırma verileri bulgular ve sonuç kısmında ağırlıklı olarak bu kuramsal zemin üzerinden yorumlanmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde, çocuk suçluluğunun daha iyi anlaşılabilmesi ve çalışmada eğitimevlerinde/ceza infaz kurumlarında bulunan suça sürüklenmiş çocukların bu kurumlardaki yaşam deneyimlerinin ve eğitim süreçlerinin detaylı bir şekilde değerlendirilebilmesi amacıyla çocuk suçluluğuna ilişkin genel bilgilere yer verilmiştir. Bu kapsamda, çocuk, çocuk suçluluğu, suça sürüklenen çocuk kavramları mercek altına alınmıştır. Çocuk suçluluğu türleri ve çocuk suçluluğunda risk faktörleri ortaya konmuş, tarihsel süreçte çocuk suçluluğu küresel ve ulusal düzlemde sayısal veriler ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca, çocuk suçluluğunun ceza adalet sistemi içindeki yerinin daha iyi bir şekilde anlaşılabilmesi amacıyla Çocuk Hakları Sözleşmesi, Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanmasına İlişkin Asgari Standart Kuralları (Pekin-Beijing Kuralları), Çocuk Suçluluğunun Önlenmesine İlişkin Birleşmiş Milletler Yönlendirici İlkeleri (Riyad İlkeleri), Özgürlüğünden Yoksun Bırakılmış Çocukların Korunmasına İlişkin Birleşmiş Milletler Kuralları (Havana Kuralları) ve Çocuk Koruma Kanunu irdelenmiştir. Son olarak, çocuk suçluğuna ilişkin eğitim kurumlarının geçmişinden bahsedilerek, iş bu çalışma kapsamına alınan Çocuk Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ile Çocuk Eğitimevlerine ait detaylı bilgiye yer verilmiştir. Çocuk suçluluğuna ilişkin eğitim ve iyileştirme faaliyetleri ile ceza infaz kurumlarında sunulan eğitim hizmetlerine ilişkin yapılan çalışmalardan kesitler sunularak üçüncü bölüm tamamlanmıştır. Araştırmanın dördüncü ve son bölümünde ise nicel ve nitel yöntemlerle elde edilen verilerin analizlerine yer verilmiştir. Ankara ve İstanbul illerinde bulunan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumları ile Çocuk Eğitimevlerinde kalan tutuklu ve hükümlü çocuklar arasından seçilen 280 çocuk ile yapılan anket çalışmasından elde edilen nicel veriler Sosyal Bilimler İçin İstatistik Programı (SPSS) aracılığıyla, yine bu kurumlarda görev yapan 8 kurum öğretmeni ile yapılan mülakatlardan elde edilen nitel veriler, betimsel analize tabi tutulup kuramsal zeminde araştırma sürecinde elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Son kısımda ise genel bir değerlendirme yapılarak önerilerde bulunulmuştur. 2