ilişkileri, alt kültürel kodları kapsamaktadır (Brown, 2002; Clemmer, 1940). Aynı zamanda, Clemens (1958, s.303-304)’e göre hapsedilme mahkûmları bir dereceye kadar etkilemektedir. Fakat, etkilerin hızını ve derecesini örnek birçok çalışmada (Brown, 2002; Lazarus, 1966; Toch, 1977; E. O. Wright & Barber, 1973; Zamble & Porporino, 1990) vb. sayısız değişkenin belirlediği görülmektedir. Özetle, mahkûmların hapsedilmeye karşı verdikleri tepkinin net bir karşılığı olmadığı sadece rehabilitenin çok farklı değişkenlere bağlı olduğu söylenebilmektedir. Bu araştırmada çocuk kapalı cezaevinde bulunma durumunu tanımlayan değişkenleri ortaya koymak önem arz etmektedir. Mahkûmların günlük yaşamında değişkenlere bağlı bireysel ihtiyaçlarını ölçmek çalışmanın amaçlarındandır. Bu bağlamda mahkûm–çevre ilişkisini içeren çalışmaları özellikle Hans Toch’un yaptığı görülmektedir. Toch, 900 mahkûmla yürüttüğü görüşmeler sırasında onların ihtiyaçlarını öğrenmiş ve problemlerini sormuş, onların gözünden çevre algısını tanımlamıştır. Analizleri sonucunda çevre-mahkûm ilişkisini 8 (sekiz) çevresel etki faktörü altında gruplamıştır. Bunlar sırasıyla şöyledir: Gizlilik (Privacy), Güvenlik (Safety), Yapı (Structure), Destek (Support), Duygusal Geribildirim (Emotional Feedback), Sosyal Uyarım (Social Stimulation), Aktivite (Activity), Özgürlük (Freedom) Wright (1985,s.257), ise aynı zamanda Hans Toch (1977)’un çevreyi tanımlayan, organizasyonel karmaşayı basitleştiren bu etkilerin evrensel olarak dünya genelindeki tüm mahkûmların ortak kaygısı olduğunu ileri sürmektedir (K. N. Wright, 1985). Mahkûm ve çevre ilişkisi, etki-tepki bağlamında ele alındığında, organizasyonel yapı ve süreci etkileyen bu değişkenler dolaylı olarak mahkûmların davranışları etkilemektedir. Bazı değişkenler cezaevi ortamında geniş bir uygulama alanına sahip olurken bazıları daha kısıtlı gözlemlenebilmektedir. Bu araştırmada davranışı etkileyen sekiz çevresel değişkenin her biri eşit derecede öneme ve etki derecesine sahiptir. Yapı Cezaevi yapısı, cezaevinin günlük yaşamını tanımlayan açıklayıcı kesin kurallarla, disiplin, prosedürler ve düzenden oluşur (Toch, 1977). Mahkûmların olumlu bulunan davranışlarının ödüllendirilmesi, şiddet içerikli davranışlarını caydırmak için cezaların kullanılması kurallar dâhilindedir. Günlük yaşamda deneyimlenen duş alma, dinlenme, yeme-içme, eğitim faaliyetleri vb. cezaevi hizmetleri de yapı programını kapsamaktadır. Personellerin de güvenlik odaklı belirli gözetim ve disiplin içinde çalışma düzenleri vardır. Cezaevi kültürünü “Normlar, gelenekler, ritüeller, dil ve tavırlar” oluşturmaktadır (Platek, 1990). Mahkûmların hapishane kültürüne bağlı geliştirdikleri tutumun, kurumsal yapı ve sosyal süreçlerinin paralelinde ilerlediği söylenebilmektedir. Duygusal Geribildirim 15