arasında kuramsal olarak herhangi bir ayrım yapılmamış olması da biyolojik pozitivizmin önemli eksiklerinden biri olarak değerlendirilebilir. Nitekim daha önce de belirtildiği üzere, 20. yüzyılın başlarında suçun biyolojik açıklamaları benzer bir takım eksiklikleri nedeniyle zaten önemsenmemiş ve bu dönemde aile, kültür değerlerinin rolü, okul ve eğitim, akran grubu, mahalle yapısı, yoksulluk ve sosyal statü gibi sosyolojik faktörler çoğu bilim insanı tarafından suçun gerçek nedenleri olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak, suç ve suçluğa ilişkin sistemli açıklamalar ilk kez 18. yüzyılda Beccaria’nın çalışmalarıyla başlamış ve 19. yüzyılın ortalarında, bilimsel çalışma ve suçluların karşılaştırılması temelinde pozitivist bir çerçeve içinde ortaya konmuştur. 20. yüzyıla gelindiğinde ise, sosyal bilimlerin üzerinde önemle durduğu sorunlardan biri şüphesiz suçluluk olmuştur. Suçluluğun belirleyici nedenlerini, suçu ve cezayı açıklamak için geliştirilen kuramsal yaklaşımlar araştırmada klasik ve pozitivist olmak üzere iki temel okul çerçevesinde incelenmiştir. Klasik ve pozitivist okul arasındaki farklar Tablo 2’de gösterilmektedir. Tablo 2: Klasik ve Pozitivist Okulun Karşılaştırılması Köken Odak Yaklaşım İnsan Doğasının Görünümü Adalet Sisteminin Görünümü Hukuk Biçimi Cezalandırmanın Amacı Kriminolojik Uzmanlar Klasik Okul Aydınlanma Ceza sistemi Felsefi, sosyal sözleşme teorisi; faydacılık Özgür irade, hedonizm; kendi davranışlarından ahlaki olarak sorumlu Sosyal sözleşme; toplumu korumak için var; yargı süreci ve medeni haklar ile ilgili endişeler; sistemdeki kısıtlamalar; kesin hüküm Caydırıcılık için ceza; hüküm belirlidir (değişmeyen süre) Pozitivist Okul Modern bilim Suçlu kişi Bilimsel, pozitivizm; kanun ölçümleri Biyolojik, psikolojik ve sosyal çevre tarafından belirlenir; ahlaki sorumluluk belirsiz Patolojileri tedavi etmek ve suçluları rehabilite etmek için bilimsel tedavi sistemi; medeni haklar ile ilgili endişe yok; kesin olmayan hüküm Sosyal hukuk; yasa dışı eylemler mukayese ile belirlenir; bilimsel uzmanlar sosyal zararı ve uygun tedavi şeklini belirler Tedavi ve reform; hüküm belirsizdir (iyileşene kadar değişken süre) Düşünürler; Sosyal Reformcular Bilim İnsanlar; Tedavi Uzmanları Yazılı hukuk; yasa dışı eylemlerin ve yaptırımların tam olarak belirlenmesi Kaynak: Carrabine vd., 2009: 65. eleştiri gelmiştir. Hooton 17 bin suçlu ile suçlu olmayan kişi üzerinde yaptığı çalışmalarla, suçlular ve suçlu olmayanların çeşitli fiziksel özelliklerine göre birbirlerinden farklı gruplara ayrılabilecekleri sonucuna varmıştır. Hooton’a göre, Goring suçlunun fiziksel ve ırksal faktörlerle suçunu işlemediği hususunda önceden koşullanmış bir fikre sahip olduğu için, Goring’in çalışmaları bilimsel değildir. Hooton suçluların suçlu olmayanlardan, biyolojik ve sosyolojik yönden aşağı olduklarını ortaya koymuştur. Özellikle suçluların suçlu olmayanlara kıyasla, fiziki olarak aşağı ve zihinsel, ahlaki ve kalıtsal açıdan yozlaşmış varlıklar olduğunu iddia etmiştir. Hooton’a göre, toplumun suçlulardan korunması ve suçun önlenebilmesi için bu kişilerin yok edilmeleri veya aseptik bir çevrede suçlu olmayanlardan ayrı tutulmaları gerekmektedir (Dönmezer, 1981: 120-121; Akers, 1999: 38-39; Crews, 2009: 190-191; Yavuzer, 2018: 236). 36