3.2.3. Cinsel Suçlar Cinsel saldırı, rızası dışında veya yaşının küçük olması ve akıl hastalığı gibi sebeplerle rızası kabul edilmeyen birine, fiziksel güç kullanma, korku, tehdit ve hile gibi zorlamalarla, cinsel doyumun amaçlandığı ve toplum tarafından kabul edilmeyen bir davranışta bulunulması olarak tanımlanmaktadır (Soysal ve Eke, 1999: 1175). Cinsel suçlar ise röntgencilik, teşhircilik, ırza geçmeye dek geniş yelpazedeki davranışların tümünü kapsamaktadır (Polat, 2017: 37). Cinsel istismarcı veya suçluların yalnızca yetişkinlerden oluşmadığı tersine çocuk yaşlardaki cinsel istismarcı sayısının yadsınamayacak düzeyde olduğunu söylemek mümkündür. Cinsel istismar olaylarına karışan çocukların yaş ortalamasının 14 olduğu (erkeklerde 15; kızlarda 13) belirtilmektedir. Çocuk yaşlardaki cinsel suçlu, herhangi bir yaştan bir mağdura rızasının dışında ve/veya şiddetle, zor kullanarak herhangi bir cinsel içerikli eylem sergileyen on sekiz yaşının altındaki kişi olarak ifade edilmektedir. Bu kişilerin herhangi sosyo-ekonomik bir düzeye, etnik kültürel yapı ve dine mensup olması söz konusu olduğu gibi; entelektüel işlevleri, motivasyonları, seçtikleri kurban ve uyguladıkları istismara göre de çeşitlilik gösterebilmektedir (Akçan ve Çekin, 2011: 50-51). 3.3. Çocuk Suçluluğunda Risk Faktörleri Suç toplumsal bir olgudur. Özelde çocuk suçluluğu konusunda kişisel faktörlerin yanında çevresel faktörlerin de etkili olduğu görülmektedir. Bununla birlikte, çocuk suçluluğunun oluşmasında kişisel faktörlere kıyasla çevresel faktörlerin daha fazla etkin olduğunu savunan yaklaşımlar ise nüfus hareketlerinin önemli ölçüde yaşandığı 19. ve 20. yüzyıllara dayanmaktadır. Öyle ki Birleşmiş Milletler (BM)’in 2003 yılında yayımladığı raporda, çocuk suçluluğunun, temelde “ekonomik, sosyal ve kültürel faktörlerin, kentleşmenin, ailenin, göçün, medyanın, toplumsal dışlamanın ve arkadaş çevresi gibi” toplumsal faktörlerin etkin olduğu ifade edilmektedir (Dolu, 2011: 56). Çocuğun suça karışması konusunda sadece eylemi gerçekleştiren çocuğun suçlanmaması gerektiğini belirtmek gerekir. Bu suç eyleminde, çocuğun ailesi, okulu ve polis başta olmak üzere kısaca bütün toplumun payının olabileceği görülmektedir. Bu konuda Alfieri tarafından ifade edilen şu cümle oldukça önemlidir: “Suçu cemiyet hazırlar fert işler” (Saldırım ve Karacık, 2002: 279). Nitekim Alfieri’nde vurguladığı gibi suçu cemiyet hazırlasa da uygulayan fert olduğundan kişi burada gerek bilinçli gerekse bilinçsiz olsa da toplum tarafından kendine hazırlanan rolü iyi ya da kötü yerine getirmektedir. Böylece araştırma kapsamında, çocukları suça iten nedenler başka bir deyişle risk faktörleri aşağıdaki başlıklar altında özetlenmektedir. 70