3.3.1. Aile Faktörü / Ailenin Rolü Aile içinde, çocuğu eğitmek ebeveynlerin en önemli görevlerindendir. Çocuğun kendi ayakları üzerinde duran bir birey olması yolundaki ilk adımların ailede atıldığı görülmektedir. Bu anlamda ilk sorumlulukların da aile içinde öğrenildiğini belirtmek gerekir. Ailenin sağlıklı olması toplumun da sağlıklı olmasını sağlayacaktır. Bunun nedeni ise ailenin toplumun temel yapı taşı olmasıdır. Çocuk suçluluğu konusunda çocuk ve ailelerin bu problemle başa çıkabilmesi için öncelikle eğitim sorununun çözümlenmesi gerekmektedir. Bu durum anne ve babanın eğitimiyle yakından ilgilidir. Çocuğun psikolojik anlamda sağlıklı büyümesi aile içinde kurulan sağlıklı ilişkilerle mümkündür. Anne ve babalar, çocuklarının suça yönelme faktörlerini bilmeli ve çocukları suça yönelmiş ise bununla nasıl başa çıkacaklarıyla ilgili eğitim almalıdırlar (Ereş, 2009: 93). Çocuk suçluluğunun oluşmasına neden olan ailevi faktörlere bakıldığı zaman ilk olarak aile içerisinde çatışmacı ilişkilerle karşılaşılmaktadır. Bunun yanında ailenin dağılma sorunu, eğitim ve ekonomik durumunu kapsayacak geniş nedenler bütününden bahsetmek mümkündür (Terzi, 2007: 53). Burada Nye’nin çocuk suçluluğu ile aile yapısı ve aile içi ilişkiler üzerinde yaptığı çalışma sonuçlarına yer vermek gerekir. Yapılan çalışmada, suçluluk ile parçalanmış aile arasında korelasyonun düşük olduğu saptanmış ancak ailenin psikolojik ortamı, anne, baba ve çocuk ilişkisinin niteliği, annenin çalışmasıyla ailenin sıklıkla yer değiştirmesi gibi durumların çocukların sapkın davranışlar sergilemelerinde daha fazla etkili olduğu tespit edilmiştir. Nye’in çalışmasına katılan çocukların çoğunun geniş aile yapısına sahip çocuklar olduğunu belirtmekte de yarar vardır (İçli, 2016: 238). Çocuk suçluluğu ve parçalanmış aileler arasında ilişki kuran başka bir görüş sahibi de Bowbly’dır. Bowbly’in yapmış olduğu çalışmada, suçluların, çocukluk dönemlerinde, en az beş yıllık süre baz alınmış; bu süre içinde veya daha uzun süre, anne sevgisinden yoksun kalmalarının muhtemel olduğu vurgulanmaktadır. Vücut için gerekli vitamin ve mineral gibi, çocukların ruh sağlının da güçlü olması için anne sevgisi ve şefkatinin gerekli olduğu belirtilmektedir (Bahar ve Seyhan, 2006: 102). Ailede yaşanan negatif etkileşim ve disiplin yöntemlerinin çocuğu zaman içinde aileden uzaklaştırabildiği görülmektedir. Uzaklaşma, çocuğun kendini ortaya koyma çabasına girmesine neden olmakta; bu durum da çocuğun suça sürüklenmesine sebebiyet verebilmektedir. Anne, babanın veya her ikisinin baskısında kalan çocuğun, başkalarının etkisine kolaylıkla girebileceği düşünülmektedir (Gökpınar, 2007: 59). Ailenin çocuğuna karşı sergileyeceği aşırı koruyucu tavrın da çocuğun suça sürüklenmesine neden olacağı vurgulanmaktadır. Bu bağımlılık ilişkisiyle özgüveni gelişmemiş olan çocuklar diğer insanlara bağımlı olabilmektedirler. Sonuçta çocuk suça yönlendirilmeye açık duruma gelmektedir. Bunların yanında ailenin sergilediği aşırı hoşgörülü tavır veya “çocuktur yapar, bu yaşta normaldir” gibi söylemleri, çocuğun bu durumu normalleştirmesine 71