tutumlarını da belirlemektedir. Hem psikodimaik kuram hem de davranışçı modele göre ebeveyn tutumlarının en önemli olguları ebeveyn inançları ve çocuğun doğası olarak kabul edilmektedir (92). 2.7.2.3. Baumrind’in Ebeveynlik Kontrolü ve Sınıflandırılması Teorik olarak modelin sınıflandırılmasına Baumrind katkıda bulunmaktadır. Baumrind 1967 yılında yaptığı çalışmasını Californa’da ki okul öncesi çocukların ebeveynleri yürütmüştür. Baumrind çocukların ve ergenlerin yetkinliklerini en üst düzeye çıkarabilmek amacıyla ebeveynlik stillerini analiz etmi��tir. Bu stilleri incelemek için gözlem ve röportaj gibi farklı yolları denemiştir. Bu çalışmalar sonucunda ise yetkili, otoriter ve izin verici tutumlar ortaya çıkmıştır (93). Baumrind anne-baba tutumlarına yönelik, “ebeveyn kontrolü, anne-baba-çocuk iletişiminde açıklık, olgunluk beklentisi ve bakım” olmak üzere 4 farklı boyuttan bahsetmektedir. Baumrind (1966) ebeveyn kontrolünün üç modelinden bahsetmiştir. Bunlar: demokratik ebeveyenler, izin verici ebeveynler ve otoriter ebeveynler olarak tanımlanmaktadır. 25