merkezidir. Amigdalanın aşırı uyarılması ve normalden fazla çalışması saldırganlık davranışını arttırabilmektedir. Kromozomal anomalilerin ise antisosyal kişilik bozukluğu üzerine etkileri bilinmektedir. Suç işlemiş ve hüküm giymiş erkek mahkumların XYY kromozom yapısının anti-sosyal kişilik bozukluğu üzerine etkili olabileceği düşünülmektedir (66). 2.6.2. Ekolojik Model ve Gelişim Sistem Teorileri Ekolojik model ve gelişim sistemleri teorilerine göre aile, akranlar, mahalle ve toplumla etkileşim saldırganlık sürecini etkilemektedir (67). Ayrıca teorik modeller saldırgan davranış kalıplarının nasıl geliştiğini anlamak istemektedir. Çocuk çeşitli sosyal bağlamlarda dolaşarak başkalarını gözlemler, davranışlarını yorumlar ve bu süreçlerin tamamına aktif olarak katılarak kendi dünyasının temellerini oluşturan bilişsel temaları oluşturur. Deneysel olarak yapılan bir araştırmada çocukların evreyle etkileşimleri sonucu az ya da çok saldırganlık davranışı öğrendikleri sonucunu ortaya koymaktadır (68). Ekolojik model kişiyi çevresinde bulunan sistemlerle beraber bir bütün olarak kabul etmektedir. Kişinin içinde bulunduğu sosyal çevre mikrodan makroya doğru katmanlar halinde ilerlemektedir. Bu katmanlar ise saldırganlık ve şiddet eğilimi üstünde etkili olabilmektedir (69). 16