Çocuğun bağımsızlığı bir tehdit unsuru olarak görüldüğü için bağımsızlığını kısıtlanmak istenmektedir. Çocuklar yeni olgular keşfetme konusunda zayıflamakta ve keşfetme şansları ellerinden alınmaktadır (86). Anne-babaların aşırı koruyucu ve müdahaleci olmasının altında belirli sebepler yatabilmektedir. Bu sebepler sağlıksız bir ortamda büyüyen eşler, eşlerin kendi ailesinden yeteri kadar ilgi görmemiş olması, eşler arasında meydana gelen çatışmalar, çocuğun vefat eden bir kardeşinden sonra dünyaya gelmiş olması ve tehlikeli bir hastalık geçirmiş olması gibi sebepler yatmaktadır (87). Bu tutum çocuğun gelişimini olumsuz etkilemekte ve ona sürekli sen yapamazsın mesajını subliminal olarak vermektedir. Kendi başına karar alıp uygulama ve şahsi olarak sorumluluk hissi bu çocuklarda yeterince gelişmemektedir. Geçen zaman içerisinde korumasına ihtiyaç duyduğu ve güvenli hissedecekleri yerleri her zaman aramaktadırlar. Sosyal yönleri zayıf, daha az hareket eden ve kas becerileri zayıf insanlar olarak toplumda yer almaktadırlar (88). 2.7.1.6. Aşırı Hoşgörülü Anne-Baba Tutumu Aşırı hoşgörülü tutumda belirli kısıtlamalar olmaksızın her zaman her istediği gerçekleşen çocuk profili yer almaktadır. Bu tutum çocukların duygu, dürtü ve öz denetleme yeteneğini kaybetmesine sebep olabilmekte ve agresif davranışlara olan eğilimi arttırabilmektedir. 23