içindeki koşullarda verilen tepkiyi karşılaştırabilmek önemlidir. Amerika Birleşik Devletleri tarihinde çocuk suçluluğuna karşı toplumsal yaklaşım yedi ayrı dönemde ele alınmıştır (Bartollas, Schmalleger, & Turner, 1985). Bunlar sırasıyla; -Sömürge Dönemi (1636-1823) -Barınma Evleri Dönemi (1824-1898) -Çocuk Mahkemeleri Dönemi (1899-1966) -Çocuk Hakları Dönemi (1967-1975) -Reform Dönemi (1970’lerin sonu) -Sosyal Kontrol ve Çocuk Suçluluğu Dönemi (1980’ler) -Modern Dönem (1990’lardan günümüze) Sömürge Dönemi’nde ailenin çocuk üzerindeki kontrol ve denetim merkezi kabulü (Rothman, 2017) aileyi çocuk hukukun uygulama alanı yapmıştır. Ailenin çocuk üzerindeki ilk yetkisini devletin otoritesine himaye edilmesi ile çocuk ıslah çalışmalarının mekânı barınma evleri olmuştur (Hess, Orthmann, & Wright, 2012). "Çocukların ortamlarının onları 'kötü' yapabileceğine" dair inanç Çocuk Koruyucuları kavramını ortaya çıkarmıştır (Hess et al., 2012). Bu durum, Çocuk mahkemeleri fikrinin doğmasına neden olmuştur. 1974 tarihli Çocuk Suçluluğu ve Kontrol Yasası, çocukları resmi olarak yetişkin cezaevlerinden çıkarmış ve onlara ayrı gözaltı merkezleri vermiştir (Dorsen & Rezneck, 1967). Çocuk hakları kavramı aynı zamanda 1960’larda hız kazanmıştır. 1970’lerde çocuk tutuklamaları azalırken, çocuk adalet sistemi daha resmi, kısıtlayıcı ve cezaya daha odaklı hale gelmiştir (Krisberg, Schwartz, Litsky, & Austin, 1986). Aynı zamanda, toplumda çocuk suçluğuna verilen tepkilerin sosyal değişimi, Modern dönem çocuk suçluluğunun sosyal bağlamını etkilemiştir. Edward Humes, ‘No Matter How Loud I Shout’ adlı kitabında tanık olduğu hikâyelerde bir çocuğun, Çocuk Adalet Sistemi’ne, bir tür rehabilitasyonun ardından dâhil olmasının suç davranışından başarılı bir şekilde caydırıcı gelişmeye yol açacağını söyler (Humes, 2015). Etkili erken rehabilitasyon, gözaltında tutulduğu süre boyunca akıl sağlığı hizmetlerini ve eğitim fırsatlarını içermesini önerir. Çocuk Ceza İnfaz Kurumlarını ve mahkemelerini yenilemek, daha iyileştirici programlar oluşturmak için bütçenin artırılması gerektiğini bildirir. 2.2.2. Ceza Adaleti İçindeki Çocukların Hapsedilme Koşulları Türk Ceza Kanunu 6. Maddesi kapsamında çocuk deyiminden; henüz 18 yaşını doldurmamış kişi anlaşıldığı belirtilir (T. C. Kanunu, 2004). Madde 31’de; on iki yaşını doldurmamış olan çocukların ceza sorumluluğu olmadığı, fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanların ise çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacağı bildirilir. Fiili işlediği sırada on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını 21