hırsızlık eylemi, yasaklanmış cinsel davranışının yerine ikame edilen bir harekettir (Dönmezer, 1984, s. 187). Diğer bir ifadeyle bu teoriye göre suça neden olabilecek güçlü bir “id”e, güçlü bir “süperego”ya ve güçlü bir “ego”ya sahip olmak üzere toplam da üç durum vardır. İd’in insan davranışlarının hâkimi olması, süperego’dan gelen utandırıcı ya da ayıplayıcı baskılar nedeniyle bireyin içine kapanması, id ile süperego arasında denge sağlayıcı bir egoya sahip olunamaması suça neden olmaktadır (Artuk ve Alşahin, 2017, s. 160). Psikoanalitik kurama göre “suç, içe atılmış arzu ve isteklerin meydana çıkış tarzıdır” (Artuk ve Alşahin, 2017, s. 158). Psikoanalitik görüş içerisinde suçlu, suç teşkil eden eylemlere ve bir meslek olarak suça, bilinçaltı bazı kuvvetler ve güdülenmeler tarafından itilmektedir. Bu nedenle de suç davranışı ancak psikoanaliz metodunun uygulanması ile anlaşılabilir ve mümkünse değiştirilebilir (Alexander ve Healy’den aktaran Dönmezer, 1984, s. 184). “Psikoanalitik kurama” bu denli önem atfedilmesi, psikolojik suç teorilerinin bu başlık altında incelenmesine bağlıdır. Artuk ve Alşahin’e göre psikonalitik kurama ek olarak “genel kişilik özellikleri ve suç”, “zekâ ve suç” ve “ahlaki gelişim ve suç” da psikolojik suç teorileri içerisinde ele alınmaktadır (2017, s. 158). Psikolojik kuramlar, psikoanalatik kuramlar, suçu psikopatiye dayandıran görüşler ve özel düşünme modeli görüşü olarak da sınıflandırılmaktadır (Sokullu Akıncı, 2016, s. 172-178). Suçu psikopatiye dayandıran görüşlerde ise psikopat kişilik üzerinde durulmaktadır. Ancak psikopatların suçluların küçük bir bölümünü oluşturduğu belirtilmektedir (Artuk ve Alşahin, 2017, s. 162). Biyolojik açıklamalar, bireyin suça yönelmesinin nedeni olarak fiziksel özellikleri ön plana çıkarırken psikolojik kurama dayalı açıklamalar daha çok kişilik tiplerine yoğunlaşmaktadır. Biyolojik ve psikolojik etkenler, suçu bireyin kendisiyle sınırlandırmakta, diğer bir ifadeyle bireyin suça sürüklenmesinde bireysel faktörlerin üzerinde durmaktadır. Bu kuramlar, “normal” kişilerin de suç işleme nedenlerini açıklayamamaktadır. Bu nedenle suçun, toplumsal boyutu üzerinde de ivedilikle durulması gerekmektedir. 71