Çocukluk dönemi olarak ifade edilen yaş aralıklarına ilişkin de farklı kategoriler söz konusudur. Sağlık çalışanlarının, hukukçuların ve eğitimcilerin farklı çocukluk dönemi tanımları mevcuttur. Diğer bir ifadeyle çocukluk döneminin hangi yaş dönemine tekabül ettiği noktasında evrensel bir kabul yoktur (Çevik, 2019). Buradan hareketle ele alındığı bakış açısına göre çocuk kavramına ilişkin yaş kategorilerinin değiştiğini söylemek mümkündür. Ayrıca çocuk kavramı, Türk Medeni Kanunu’nda kimi zaman “evladı” ifade etmekte fakat genellikle “velayet altındaki kişiyi” belirtmektedir (Yücel, 2011, s. 3). Çocukluğun sonlanmasında 18 yaş yasal olarak kabul edilse de gelişim psikolojisi açısından çocukluk 14 yaşına kadar olan süreyi kapsamakta ve psikolojik açıdan çocukluk ergenliğin başladığı bu yaşla sonlanmaktadır (Polat, 2000, s. 400). Bir başka tanıma göre çocuk, “tam ve sağ do��duğu andan itibaren reşit (ergin) olduğu ana kadarki devrede bulunan gerçek kişidir (insan yavrusudur)” (İnan, 1980, s. 247). Çocukluğun, yasal olarak 18 yaşa kadar kabul edilmesi, bireyin kişiliğinin bu yaşa kadar oluşmasıyla ilgilidir. Hem iç hem de dış çevre ile kurulan ilişki, bireyi diğerlerinden ayırt etmekte ve yaşamın sonuna kadar bir oluşum içinde olan insan, dıştan gelen uyarıcıların etkisini azaltarak kişiliğini oluşturmaktadır (Balcı, 2011, s. 4). Çocuğa yönelik tanımlamaların çoğu biyolojik ve psikolojik boyut dikkate alınarak yapılmaktadır. Fakat ceza adalet sistemi içerisinde çocuğun konumlandırılabilmesi için çocuğun hukuki boyutunun da dikkate alınması gerekmektedir. Yavuzer (2001), hukuki olarak çocukluğun 11-18 yaş arasını kapsadığını belirtmektedir. Çocuğa yönelik hukuki tanımlama ve uygulamalara, ayrı bir başlık altında yer verilmesi konunun detaylı olarak işlenebilmesi açısından daha faydalı olacaktır. 2.2. Hukuki Açıdan Çocuk ve Çocuk Hakları Modern devletlerde çocuk, toplumsal sürekliliği sağlamak açısından önemli bir unsur haline gelmiştir ve bu dönemde, eskiden yetişkinlerin minyatürü olarak görülen çocuğun, farklı bir gelişim evresine sahip olduğu kabul edilmiştir. Bu gelişim dönemindeki çocuğun yetişmesi, zihinsel, duygusal, fiziksel ve sosyal önlemlerin alınmasıyla birlikte hem aile hem de toplum içerisindeki çocuğun yerini düzenleyen hukuk kurallarının oluşturulmasını da zorunlu kılmaktadır. Bu hukuk 15