5. TARTIŞMA Bu çalışmada, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatri Polikliniği’ne ayaktan adli psikiyatrik değerlendirme amacıyla başvuran, İstanbul Çocuk Eğitimevinde (İÇE) kalan ve İstanbul Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (MCİK) kalan suça sürüklenen 121 erkek çocuk ile halen aktif çocuk psikiyatri kontrolünde bulunmayan ve suça sürüklenme öyküsü olmayan 121 erkek çocuk dahil edilmiştir. Suça sürüklenen çocuklardan iki tanesi tutuksuz yargılanmakta, 54 tanesi hükümlü olduklarından dolayı İÇE’nde kalmakta ve 65 tanesi ise MCİK’nda tutuklu yargılanmakta veya hükümlü olarak bulunmaktadır. Çalışmamızda, SSÇ ve SK gruptaki katılımcılar, yaş, cinsiyet, aile gelir durumu açısından karşılaştırıldığında istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar saptanmıştır (Tablo 1). Grupların sosyodemografik özellikleri incelendiğinde aile gelir seviyesi dört grupta kategorize edildiğinde SSÇ grubunun %26,9’unun aile gelir seviyesi asgari ücret (18.000 TL) altında iken SK grubunda bu oran %9,2 olarak bulunmuştur. SSÇ’ların ailelerinin %42’sinin gelir seviyesi 18 ile 30 bin TL arasında, %20,2’sinin 30 ile 50 bin TL arasında iken sadece %10,9’unun aile gelir seviyesi 50 bin TL üzerinde olduğu bulunmuştur.SK grubunda ise aile gelir seviyesi genel olarak daha yüksek olup oranlar şu şekilde bulunmuştur: %37,5’i 18 ile 30 bin TL arasında, %30’unun 30 ile 50 bin TL arasında ve %23,3’ünün aile gelir seviyesi 50 bin TL üzerinde olduğu bulunmuştur. SSÇ grubunun aile gelir seviyesi SK’ya kıyasla daha düşük olduğu görülmektedir. Bu durum literatür bilgisi ile uyumlu olup, sosyoekonomik düzeyin düşüklüğü çocukların suça karışması için önemli bir risk faktörüdür [32], [34]. Ailenin gelir seviyesinin düşük olması beslenme ve giyim gibi çocukların en temek gereksinimleri de dahil olmak üzere, eğitimine gereken desteği, sağlıklı yaşam koşulları sağlama gibi uygun bakım verme ve çocuk yetiştirme koşullarını olumsuz etkileyebilmektedir. Ayrıca ekonomik şartlarını iyileştirmek zorunda olan ebeveynler çocuklarına gerekli zamanı ayıramamakta ve onların ahlaki, duygusal, ruhsal gelişimi için de etkileşime gereken zamanı bulamamaktadırlar[125]. Aile ilişkilerinin zayıflamış olması çocuğun aileden koparak dış çevreye yönelmesine, 59