Bir ülkenin çocuk suçluluğu oranı ve şiddeti genellikle o ülkenin sosyal, ekonomik,
kültürel şartları ile ilişkili olduğu düşünülmektedir[39].Ülkelerin ekonomik koşulları
ile çocuk suçluluğunun ters orantılı olması da bu durumu destekler niteliktedir [39].
Bireysel, biyolojik özellikleri, içinde yetiştiği aile sistemi, büyürken kimlik-kişilik
geliştirmesine önemli etkisi olan akran gibi çevresel etmenler değiştiğinde çocuğun
kendisi de değişeceği için çocuk suçluluğunu birçok yönden ele almak gerekmektedir.
Bu faktörler; ailesel, çevresel, bireysel olarak incelenebilir.
2.3.1. Ailesel Faktörler
Her çocuğun davranışsal öğrenme modeli olarak ebeveynlerini rol alıyor
olması kaçınılmaz bir gerçektir. Ebeveynlerin kendi ruhsal durumu, kişilik özellikleri,
davranış şekilleri hayatı anlamlandırma biçimleri yeni çocuğun gelişimi ve hayatının
şekillenmesinde kaçınılmaz önem arz etmektedir. Olumsuz ailesel kaynaklı
psikososyal faktörlerin, gençlerin suça sürüklenmesine etkili olabileceği ortaya
sürülmüştür.
Suça sürüklenen çocukların aile yapılarını ve beğenilerini inceleyen
araştırmalar, bu ailelerin genellikle kentlerin yoksul ve dışında kalmış kesimlerinde,
aynı haneyi paylaşan kişi sayısının yüksekliği gibi görece fiziksel olarak daha zor
şartlar altında yaşadıklarını, bu ebeveynlerin katı-disipliner sevgiden yoksun
cezalandırıcı terbiye yöntemlerini vurgulamaktadır [41].
Çocukların aileler tarafından duygusal, fiziksel veya ekonomik olarak istismara
uğraması, aile tarafından yok sayılma-görmezden gelinme veya çocuğun ebeveyn ve
diğer aile bireyleri ile güvensiz bağlanma gibi bağlanma problemleri yine çocuk
suçluluğu ile ilişkili bulunmaktadır. Bu denetim ve bağlanmanın zarar görmesinin
nedenleri arasında boşanma veya ebeveyn kaybı gibi nedenlerle parçalanmış aile
yapısı bulunabilir [42], [43].
Çocukların üzerinde ailesel denetimin azlığı, bu dönemin olağan özelliği olan
özerklik kazanma çabası ile çocuğun riskli bireysel kararlar almasına neden
olabilmektedir. Yapılan araştırmalarda yeterli ebeveyn gözetimi ile yetiştirilen
çocukların suç işleme olasılığının daha düşük olduğu bilinmektedir [39].
18