Bürokratik gecikmeler ve bireyselleştirilmiş planlama eksikliği de önemli bir sorundur. Gerekli
evrak işlerinin yavaş ilerlemesi nedeniyle bir çocuğun sınavlarını kaçırması, otomatik olarak
başarısız sayılmasına ve eğitimden tamamen kopmasına yol açabilmektedir.
"O belgeler ne zaman tamamlanıyor? Hani belki sonraki sorular da olabilir ama hani
o belgeler ne şekilde tamamlanıyor? Zamanında oluyor mu bu çocuk zaten tutuklu
olduğu süre zarfında sınavlarına denk geliyor mu?" (Görüşme 2)
Sistemin kayıtsızlığı, okuryazarlığı düşük bir çocuğa sınav tarihini içeren bir tebligatın,
içeriğini anlayıp anlamadığı kontrol edilmeden verilmesi gibi somut örneklerde açıkça
görülmektedir. Burada odak, çocuğun hakka fiilen erişiminden ziyade, bürokratik sürecin
tamamlanmasıdır.
"Ancak çocuk sınav kağıdının üstündeki tarihi bile anlayamayacak şeyde bir çocuk.
Ama bu çocuğa söylenmiyor yani. Sonra çocuk bana kağıt vermiştiniz diyor
bakıyorlar tarihi geçmiş... Aslında içerideki sistem böyle. Hani kağıt geldi, biz de
verelim ama çocuk eğitime yetişecek derdi değil." (Görüşme 1)
2.2. Fiziksel ve Beşeri Kaynak Yetersizlikleri
Eğitim hakkının uygulanması, aynı zamanda ciddi fiziksel altyapı ve nitelikli personel
eksiklikleriyle de engellenmektedir. Özellikle artan mahpus nüfusu nedeniyle kurs ve etkinlik
odaları gibi alanların koğuşa dönüştürülmesi, eğitim için ayrılabilecek fiziksel mekanları daha
da daraltmıştır.
"Fiziksel yapı açısından özellikle nüfus artışından sonra, hapishane nüfusu arttıktan
sonra kurs etkinlik odaları falan da koğuş haline dönüştürüldüğü için bence özellikle...
Fiziksel yapının daraldığını düşünüyorum..." (Görüşme 1)
Ceza infaz kurumlarında eğitime adanmış özel bir kadro bulunmamaktadır. Sistem, halk
eğitim merkezlerinden görevlendirilen ve genellikle düşük ücretler ile kurumların zorlu
konumları nedeniyle motivasyonu düşük olan öğretmenlere veya üniversitelerin
sürdürülebilirliği belirsiz gönüllülük projelerine dayanmaktadır. Bu durum, eğitimin bir şansa
dönüşmesine neden olmakta; büyük şehirlerdeki üniversite ve sivil toplum desteğine
erişebilen çocuklar ile bu imkanlardan yoksun taşra bölgelerindeki çocuklar arasında derin
bir eşitsizlik yaratmaktadır.
"Gelmek istemiyor öğretmenler. Bir yandan da gelmek istemiyorlar çünkü şehrin öteki
ucunda... bir eğitim kadrosu olduğundan bahsetmek güç." (Görüşme 1)
Eğitim materyallerine erişim de bir diğer sorundur. Kurumun bu kaynakları temin etme
yükümlülüğü olmasına rağmen, süreç yavaş işlemektedir ve genellikle bir avukatın dışarıdan
baskı yapmasını gerektirmektedir.
"Kaynak talebinde bulunmuştu ama kaynak biraz gecikmeli geliyordu. Orada da
avukatın biraz daha zorlaması bence etki ediyor." (Görüşme 2)
2.3. Kurumlar Arası Uçurum Sorunu