Ceza hukukunda genel yaklaşım olarak, kasten bir davranışın yapılmasının cezalandırılması öngörülmekte olup, çocuk ihmali konusunda istisnai olarak yapılması gereken şeyin ise yapılmaması suç sayılmıştır. TCK’nın 233. Maddesi ile “aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali” başlığı altında tanımlanmış, 1. fıkrada “aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyen kişi, şikâyet üzerine, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” 3. fıkrada da "velayet hakları kaldırılmış olsa da, itiyadi sarhoşluk, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılması ya da onur kırıcı tavır ve hareketlerin sonucu maddi ve manevi özen noksanlığı nedeniyle çocuklarının ahlak, güvenlik ve sağlığını ağır şekilde tehlikeye sokan ana veya baba, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde suç olarak tanımlanmıştır. Türk Medeni Kanunu ise; 185. maddesinde, çocukların bakımı, eğitim ve gözetiminin anne ve babanın ortak sorumluluğu olduğu belirtilmekte, 340. maddesi ile de anne-baba, çocuğun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâkî ve toplumsal gelişimini sağlamak ve çocuğu korumakla yükümlü kılınmaktadır. Kanunun 346. ve 347. maddeleri ise çocuğun menfaatinin, bedensel ve zihinsel gelişiminin tehlikede bulunduğu veya çocuğun manen terk edilmesi durumlarında gerekli önlemlerin alınacağını belirtmektedir. Yine aynı kanunun 348. maddesi ile anne ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi, çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması durumunda çocuğun velayet hakkının anne babadan alınabileceği ifade edilmektedir. 2.4.4.6 Çocuk İhmali Olgularında Adli Tıbbi Değerlendirme Çocuk ihmali hem tek başına hem de diğer istismar tipleri ile bir arada görülebilmekle birlikte, tanınması için en önemli husus ihmalden kuşkulanmaktır. Şüphe durumunda çocuğun öncelikle kendisinden, sonrasında ebeveynlerden/bakımını üstlenen kişilerden ayrıntılı öykü alınması, fizik muayenenin detaylı yapılması, verilen doktor önerilerine uyulup uyulmadığının, ihtiyaç durumunda sağlık kuruluşuna başvurmada gecikme olup olmadığının, eğitim gereksinimlerinin karşılanıp karşılanmadığının, sosyal ve duygusal ihtiyaçlarının yeterince karşılanıp karşılanmadığının, ailenin/bakım verenlerin çocukla ilgili sorulan sorulara yeterince detaylı cevap verip vermediğinin bu olguların tanınmasında önemli ipuçlarıdır.183 62