memnuniyetini, bağımlılık, suç ve ebeveynliklerini tahmin etmede; sosyoekonomik durum ve IQ’ dan daha önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır [66]. Dunedin’ de özdenetim; dürtüsellik, sebattan yoksun olma, yüksek aktivite seviyesi, risk alma ve çatışmaya fiziksel olarak cevap verme gibi ölçüleri ile değerlendirilmiştir [67]. Çalışmanın otokontol ve suç davranışı ile ilgili kısmına bakıldığında ise; daha zayıf özdenetimi olan kız ve erkek çocuklar daha güçlü özdenetime sahip olanlara göre, yetişkin olarak daha kötü sağlık durumuna, daha az varlıklı ve daha fazla suça sahip olduğu sonucuna ulaşıldığı görülmüştür [68]. Çalışmamızın bulgularında görüldüğü üzere (bknz. tablo 6.3.2.) 12 yaşından sonra suç davranışı sergileyip cezaevinde bir süredir kalan gençlerin “başarısız özdenetim” olarak gruplandırdığımız davranışlara daha sık yönelmişlerdir. Türkeş’ in 2004 yılında 12-19 yaş arasında 847 öğrenci ile yaptığı çalışmada normal olmayan (sapkın) davranışlarda öz denetim ve aile içi denetim mekanizmalarının etkileri incelenmiştir. Çalışma sonuçları; ergenlerin özdenetim düzeyi ile sapkın davranış sergileme sıklıkları arasında yüksek sayılabilecek bir korelasyon bulunduğunu göstermiştir. Bir diğer deyişle, özdenetim düzeyi düşük olan ergenlerde (her iki cinsiyette de) sapkın davranış sergileme frekansı yüksek bulunmuştur. Özdenetim değişkeninin cinsiyete göre analizinde ise özdenetim düzeyinin puan ortalaması erkeklerin aleyhine olduğu sonucu bulunmuştur. Bu durum ergenlik dönemi boyunca ele alınan tüm yaş grupları içinde benzer olduğu görülmüştür [64]. Sağır’ ın (2019) ergenlerde dindarlık, özdenetim ve hayat memnuniyeti ilişkisini incelemek amacıyla yapmış olduğu araştırma için 13-19 yaş arasında 550 lise öğrencisi örnekleme dahil edilmiştir. Bu araştırmaya göre kız öğrencilere ait genel özdenetim ortalamanın yüksekliği istatistiki açıdan anlamlı bir fark oluşturmuştur. Ölçeğe ait alt boyutlar incelendiğinde yenileyici ve yaşantısal öz denetim boyutunda kız öğrencilerle erkek öğrenciler arasında anlamlı bir istatistiksel fark varken onarıcı öz denetim boyutunda grup homojenleşmiş ve anlamlı farklılığın ortadan kalktığı görülmüştür. Yine aynı çalışmada farklı okul türlerinde öğrenim gören öğrenciler farklı öz denetim beceri düzeylerine sahip olmalarına rağmen söz konusu değişken arasında istatistiki açıdan anlamlı bir ilişki saptanamamıştır [30]. 61