İŞKENCE – İNSANLIK DIŞI VE KÖTÜ MUAMELE ● Cezaevinde bulunan çocuklarla heyet üyelerince yapılan görüşmelerde, infaz koruma memurları tarafından yoğun bir şekilde kötü muamele ve işkenceye maruz bırakıldıkları ifade edilmiş, infaz koruma memurlarından S.T ve A.Ç başta olmak üzere çocuklara şiddet uygulandığı, bu şiddetin el ve ayağa jop vurmak (falaka) ve birçok memur tarafından birlikte darp edilmek suretiyle gerçekleştiği, hatta yaşanan şiddet olaylarının birinde ağlayan çocuklardan birinin ağzına memur tarafından ayakkabı ile basıldığı belirtilmiştir. Söz konusu şiddet eylemlerinin bir bölümünün hiç çekinmeden kamera önünde uygulandığı bir bölümünün ise kameranın görmediği veya bulunmadığı başmemurluk odası, müdür odası, psikolog odası, SEGBİS odası, merdiven altları ve mahkûm kabul birimi gibi yerlerde uygulandığı ifade edilmiştir. Bahsedilen şiddet eylemlerine maruz kalan çocuklardan kendi istekleriyle hastaneye sevk edilmek istemediklerine dair dilekçenin zorla alındığı, şiddet sonrası dilekçe yazamayacak durumda olan çocukların yerine aynı koğuşta bulunan arkadaşları tarafından dilekçenin yazılmasının istendiği ve söz konusu şiddet eyleminin şikayete konu edilmemesi için çocukların tehdit edildiği, bu hususta cezaevi müdürüyle görüşme yapılmasının engellendiği, şikayet etmeleri durumunda sonuç alamayacakları söylenerek psikolojik baskı kurulduğu heyet üyelerine ifade edilmiştir. Çocuklardan birinin şiddet uygulayan memuru şikayet etmesi üzerine bir başka memurun “Onu değil beni şikayet et.” şeklinde söylemde bulunduğu heyet üyelerine aktarılmıştır. Çocukların taraflı koğuşta tek başına tutulan çocukla konuşmalarının yasaklandığı, taleplere rağmen yanına hiç kimsenin alınmadığı ve tecrit koşullarının oluşturulduğu gözlenmiştir. Bunun yanında infaz koruma memurları tarafından keyfi kurallar konularak memur karşısında eller önde bağlı, boyun eğik ve buyruk bekler şekilde durulmasının dayatıldığı aksi yönde hareketlerin saygısızlık olarak kabul edilip şiddet uygulandığı ayrıca şiddet eylemlerinin yanı sıra çocuklara hakaret edildiği, her hareketlerinin cezaya konu edilmeye çalışıldığı hatta kolunu yaralayan çocuğa kusur atfedilerek pansumanının dahi yapılmayacağının söylendiği ve tedavisinin geciktirildiği heyet üyelerine ifade edilmiştir. Ayrıca kendisine zarar vermeye yeltenecek düzeyde psikolojik olarak sorunları bulunan çocukların dahi psikolog görüşme taleplerinin sürüncemede bırakıldığı belirtilmiştir. Görüşülen çocukların vücutlarında görülen izlere ve kendilerinden alınan bilgilere göre birçok çocuğun akranları tarafından fiziksel ve psikolojik şiddete maruz bırakıldığı, bazılarının saçlarının zorla kesildiği, zorla dövme yaptırıldığı, kesici cisimlerle vücutlarına zarar verildiği, koğuş temizliği ve iş gördürme gibi baskılarda bulunulduğu, paralarına el konularak kantin haklarının kullanıldığı, idareye psikolog görüşü ve koğuş değişikliği gibi dilekçelerin verilmesinin engellendiği, koğuş sorumluları tarafından ayağın bulunduğu fayansı geçmemesi ve dizlerin birleştirilerek oturulması gibi baskıcı 3