örgütsel amacının çocuk ceza infaz kurumlarının örgüt iklimi üzerinde olumsuz tesirleri olduğunu saptamıştır. Yavuzer (2001) bu konuda çok çalışma yapan araştırmacılardan biridir. Çocuk suçluluğunun nedenleri daha çok “Çocuk ve Suç” kitabında tartışılmaktadır. Araştırmalar suçun genetik değil çevresel faktörlerden kaynaklandığını göstermektedir. Arslan’ın (2004), “Keçiören Islahevinde Bulunan Çocukların Eğitimlerinde Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri” adlı yüksek lisans tezinde Ankara’nın Keçiören ilçesinde bulunan ıslahevindeki suça sürüklenmiş çocukların aldıkları eğitimi incelemiştir. Bu çalışmanın amacı örgün eğitim kapsamındaki suça sürüklenmiş çocukların ıslahevlerinde almış oldukları genel ve mesleki eğitim ile eğitsel faaliyetlerde yaşadıkları sorunları ve onların çözümüne dair görüşlerini bir anket aracılığıyla belirlemektir. Araştırmanın sonucunda elde edilen verilere göre suça sürüklenmiş çocukların birçoğunun merkezi yerlerde yaşadığı, ailelerinin düşük gelirlere sahip olduğu ayrıca kendilerinin ve ebeveynlerinin büyük bir kısmının eğitim düzeyleri düşük olduğu sonucuna varılmıştır. Yılmaz (2011) “Silivri ve Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumlarında” yürüttüğü çalışmada hükümlü ve tutuklular için düzenlenen “genel eğitim”, “mesleki eğitim” ve “psikolojik destek” faaliyetlerinin tahliye olduktan sonraki sosyal yaşama katkıda bulunma noktasında yetersiz olduğu sonucuna ulaşmıştır. Yıldız (2018), “Ceza İnfaz Kurumlarında Çocukların Eğitim Hakkı ve Islahı” üzerine “İstanbul Maltepe Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu”nda 187 erkek çocuğunun katıldığı çalışmada; ceza infaz kurumlarının cezalandırma yönünün yanı sıra zaman geçtikçe sağaltıcı işlevinin ortaya çıktığı ve iyileştirici ve ıslah edici yollar kullanıldığı tespit etmiştir. Ayrıca çalışmasının sonucunda suça sürüklenen çocukların genellikle ailelerinde maddi manevi sıkıntılar olduğunu belirtmiş; bu sebeple de risk altındaki çocuklarla önleyici müdahalelerde bulunularak danışmanlık tedbiri Öğrencilerin Korunmasında Okul uygulanması önerisinde bulunmuştur. Doğan’ın (2021) “Suça Sürüklenen Yöneticilerinin Rolüne İlişkin Öğretmenlerin, Okul Yöneticilerinin Ve Uzmanların Görüşleri” adlı doktora tezinde suça sürüklenen çocukların korunması ile ilgili okullardaki idarecilerin rolüne ilişkin öğretmenlerin ve suça sürüklenen çocukların korunmasında yaşanan sorunlar ve bu sorunların çözümüyle ilgili okul yöneticilerinin ve uzmanların görüşlerini ve çocukların suça sürüklenmesine sebep olan faktörler belirlemek hedeflenmiştir. Araştırma sonunda okuldaki idarecilerin suça sürüklenen 34