öğrenebilecekleri bir kaynak olarak düşünmemektedirler. Çocuklar bu tutuma sahip ebeveynleri kullanmaktadır ve bu durum karşısında kaybolan hakimiyeti tekrar geri elde edebilmek için ebeveynler çocuklara rüşvet vermektedir. Çocuklarına karşı maksimal seviyede bir hassasiyet göstermekte ve bunun karşılığında ise çocuktan minimal seviyede bir reaksiyon almaktadırlar.Disiplin zafiyetinden dolayı çocuk kendi öz-denetimini sağlayamamakta ve kendi başına iş yapma eğilimi göstermektedir. Çocuk gerçek anlamda özerk ahlaki değerleri bütün bu nedenlerden dolayı sahip olamamaktadır (84). 2.7.1.4. İlgisiz Anne-Baba Tutumu İlgisiz anne-baba tutumunda ebeveyn kendi yaptığı işlerde mesuliyet almamakla beraber çocukların yapmış olduğu işlere karşı ilgisiz davranmaktadır. Çocuğun gelişimsel dönemleri içinde bulunduğu gelişimsel dönemin getirmiş olduğu sorumlulukları bilmemekle beraber ebeveynliği de tam manasıyla içselleştirememektedir. Çocuklarla beraber olma süreleri ve faydalı vakit geçirme düzeyleri genellikle kısıtlıdır. Çocuğun denetimi gerçekleştirip ona yol göstermede eksiklik göstermekle beraber çocuğun isteklerinden bihaberdirler. Kendi ihtiyaç ve istekleri çocuğun istek ve ihtiyaçlarından her zaman daha önce gelmektedir (85). Bu anne-baba tutumuna sahip olan çocuklar da ise sorunlu bağımlılık, sosyal, fiziksel ve psikolojik gelişim problemleri olduğu görülmüştür (85). 2.7.1.5. Aşırı Korumacı Anne-Baba Tutumu Aşırı korumacı tutumda ebeveyn çocuğun bağımsızlaşmasını ve kendi kararlarını alabilme yetisine sahip olabilmelerini bir tehdit olarak algılamaktadırlar. 22