İzinlerin duyurulmaya başladığı ilk aylarda yapısal anlamda pek çok sorun yaşanmış, bunlar uygulamaya da yansımıştır. Mahpusların evlerine dönebilmek için almak zorunda kaldığı otobüs biletleri maddi imkânlarını zorlamıştır. Otobüs firmalarının da bunu fırsat bilerek ücretlerini yükselttiği aktarılmıştır. Bilet fiyatlarını karşılayamayan mahpuslara hapishane idareleri tarafından hapishanede kalmaya devam edecekleri söylenmiştir. İzin hakkı doğan mahpusların evlerine gidebilmek için almaları gereken bilet ücretinin hesaplarından izinsiz olarak ayrıldığı, mahpusların bu ücrete erişmemesi için hapishane idaresinin bu miktara el koyduğu iddia edilmiş 1 ve mahpuslar kişisel ihtiyaçları için bu parayı kullanmak istediklerinde hesaplarındaki parayı çekememişlerdir. Bölgesel olarak bazı valiliklerin mahpusların evlerine gidebilmeleri için bilet ücretlerini karşıladıkları aktarılmıştır. Salgının bir seneden fazla sürmesi ve bu sebeple COVID-19 izninin sürekli uzatılması mahpusların dışarıdaki ekonomik durumlarını da etkilemiştir. İzinli mahpusların çalışma hakkının olmaması, sağlık güvenceleri ve hastane giderleri hakkında bilgilendirme ve yönlendirme yapılmaması yaşamlarını daha da zorlaştırmıştır. Bu nedenle izinde olan mahpusların da aynı hapishanedeki mahpuslar gibi sağlığa erişim hakları ihlal edilmiştir. İzinde olan mahpuslar Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfından (SYDV) destek almak isteseler de bu destekler kurum tarafından sağlanmamıştır. 3.3. Hapishanelerin İç Yapısı ve Sorunlar COVID-19 salgını koğuşlarda kişi başına ayrılan alan, sosyal mesafe, hijyen, sağlık koşulları ve besine erişim gibi birçok konuyu gündeme getirmiştir. Mahpusların halihazırda kısıtlı olan hakları pandemi ile birlikte daha da sınırlandırılmış, hastalık riski ile birlikte dış dünya ile iletişimleri asgariye inmiştir. Bu bölümde COVID-19 ile birlikte oluşturulan karantina koğuşlarının koşullarına ve diğer koğuşlarda karşılaşılan yapısal sorunlara odaklanılacaktır. Karantina Koğuşları COVID-19 ile mücadele tedbirleri kapsamında hapishanelerde alınan önlemlerden biri mahpusların dışarıyla temas etmeleri halinde izolasyona ve karantina odalarına/koğuşlarına alınmalarıdır. Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün yaptığı açıklamalarda kurumlara ilk kez kabul edilen, hastaneye ve mahkemeye çıkarak dışarıyla temas kuran veya hapishaneler arası sevk edilen mahpusların 14 gün boyunca özel oda veya koğuşlarda izole edileceği belirtilmiştir. Karantina süresinin tamamlanması ile mahpusların virüs taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi için PCR testi uygulanacağı, PCR testi negatif çıkan mahpusların diğer mahpusların kaldığı koğuşlara geçebileceği, pozitif olanların ise karantinada kalmaya devam edeceği açıklanmıştır. Mahpusların sağlık durumları kötüye gittiği takdirde gerekli sağlık hizmetlerinin sağlanması için hastanelere sevk edileceği de belirtilmiştir. Pandeminin ilk yılında aktarılan sorunlar, önlemlerin ve uygulamaların her hapishanede aynı sürede ve itina ile uygulanmadığını göstermiştir. Bu dönemde Türkiye’deki tüm ceza infaz kurumlarının bu önlemleri nasıl yorumladığı, uygulamaların hangi süre zarfında hayata geçirildiği, mahpusların yaşamlarını doğrudan etkileyen hangi düzenlemelerin yapıldığı, bu uygulamaların hangi mekanizmalarla denetlendiği şeffaf olarak aktarılmamıştır. 14