üzerinden okuyabileceğimiz çocuk yoksulluğu, sadece çocukların “çocukluğu”nu çalmakla kalmamakta, kronik hale gelmesi durumunda sosyal dışlanma gibi sorunları da beraberinde getirerek çocukların, hayatlarının her aşamasını etkilemeye zemin hazırlamaktadır. Çocuğun suça yönelmesinde birçok farklı değişken etkin bir şekilde rol oynasa da kimi durumlarda çocuğun yüksek yararının korunması için ceza adalet sistemi içerisinde fazla yaptırıma maruz kalmaması, yetişkinler tarafından çocukların kullanılmasına neden olabilmektedir. Ada, çocukların eskiden insan öldürme gibi töre cinayetlerinde kullanıldığını belirtmektedir. Günümüzde ise çocukların hırsızlıktan terör olaylarına kadar birçok suça teşvik edildiği görülmektedir (2007, s. 315). Buradan hareketle suça teşvik edilmenin de suç işlemek için bir neden olduğunu söylemek mümkündür. Göç, gecekondulaşma, kentleşme gibi toplumsal yapıyı değiştirici etkiye sahip olguların, çocukların suça sürüklenmesinde bireysel nedenler kadar önemli olduğu görülmekte; suç ile mücadelede psikolojik etkenlerin iyileştirilmesinin yanı sıra sosyal-çevresel olumsuz etkilerin de minimalize edilmesi gerekmektedir. Sosyal hizmet bağlamında suç ile ilişkisini anlamada çocuk, mikro bir sistem olarak ele alınırken aileyi, okulu, arkadaş grubunu mezzo sistemler ve göç, kitle iletişim araçlarını makro sistemler olarak değerlendirmek mümkündür. Bu nedenlerin sistemsel bazda ayrıştırılması çocuk suçluluğunu önlemede amaca uygun müdahale programlarının oluşturulmasını kolaylaştıracaktır. 2.4.2.2. Çocuk Suçluluğunun Türleri Yaş ve eğitim değişkenine bağlı olarak işlenilen suç türü değişmektedir. Yapılan bir araştırmaya göre 12 yaş altındaki çocukların suç oranının, diğer yaş gruplarına göre daha düşük olduğu bulunmuştur ve hiç eğitim almayan çocuklar hırsızlık suçuna daha çok bulaşırken ilköğretim öğrencileri devlet idaresi aleyhine, mala karşı işlenen diğer suçlara, hırsızlık ve gasp-yağma suçlarına daha fazla sürüklenmektedir. Lise öğrencilerinin ise daha çok müessir fiil suçunu işledikleri görülmektedir (Odacı, 2007, s. 67-70). Topluma göre de çocuk suçları birbirinden farklılaşabilmektedir. Örneğin, ABD’de çocuklar arasında “çete suçları” son yıllarda oldukça yaygınken (Zastrow, 2013, s. 46