bahsetmek mümkün değildir zira bu sonuç, suçun kiminle birlikte işlendiğini açıklamaktadır. Çocukların suç işleme tarzları arasında da farklılık olduğu belirlenmiştir. Suçun, plansız birden fazla kişiyle işlenme oranı, suçun planlı bir kişi ile ya da tek başına işlenme oranından daha fazladır ve planlanan suçların arkasında suç işlemiş aile bireyleri, yakın akrabalar ile yakın arkadaşlar yer alabilmektedir (Ada, 2007, s. 315; Bayındır, Özel ve Köksal, 2007, s. 101). Son olarak akran zorbalığının da suç ile ilişkisi olduğu söylenebilir. Zorbalık gösteren çocukların, şiddet araçlarını daha fazla kullandıkları ve şiddete eğilimli oldukları bilinmektedir. Fiziksel zorbalık, vurma, can yakacak davranışlarda bulunma ve itme gibi davranışları; sözel zorbalık, lakap takma, dışlama, görmezlikten gelme ve söz atma gibi davranışları kapsamaktadır. En yoğun görüldüğü yer okul olan akran zorbalığı, ilköğretim çağında okuyan erkek çocuklar arasında daha yaygındır. Bu zorbalık okul dışında, sanal zorbalık olarak devam etmektedir (Gönültaş, 2016a, s. 151-152). Zorbalık içeren bu davranışlar, suçluluk için risk faktörü oluşturmaktadır. Bu davranışlar özellikle çocukluk döneminde şaka ile rasyonelleştirilmekte, suçlu davranışların öğrenilme sürecini hızlandırmakta ve suç işlenmesinde doğrudan ya da dolaylı etkiye sahip olmaktadır. Okulun Etkisi: Toplumsal bir kurum olan okul, çocuğun sosyalleşme sürecinde sorumluluklar alarak toplumsal değerlerin benimsenmesine yardımcı olmakta, kimi durumlarda ailenin ya da yakın çevrenin veremediği etkileşim ortamını çocuğa vermekte ve çocuğa aidiyet duygusu kazandırarak olumlu davranış özelliklerine sahip olmasına yardımcı olmaktadır. Çocukların okullaşma oranı, suç ile ilişkilerini anlamada ipucu vermektedir. Türkiye’de yapılan çalışmaların çoğunda, suça sürüklenen çocukların ilkokul ya da daha alt düzey eğitim seviyesine sahip olduğu hatta bazı çocukların okuma-yazma bilmedikleri görülmektedir (Tüzün, Elmas ve Akkay, 1996, s. 81; Aksoy ve Ögel, 2004, s. 161-162; Erkan ve Erdoğdu, 2006, s. 85; Bayındır, Özal ve Köksal, 2007, s. 105). Çocukların çalışması da okullaşma oranlarını etkilemekte ve çocuğu suç işleme riskiyle karşı karşıya bırakmaktadır. Sokak işçiliği ile suç arasındaki ilişkinin 40