biyolojik boyutunun ihmal edildiği ya da sınırlı bir çerçevede değerlendirildiği bunun da yetersiz kaldığı görülmektedir (Öztürk, 2007: 32). 2.3.4. Feminist Kuram Bu teori cinsiyet eşitsizliği temelinde hareket ederek kadın suçluluğuna sebep olan erkek bakış açısına eleştirel bir tavır sergilemektedir. Teori temelde kadın ile erkek arasında yüzyıllardır gelişen iktidar ilişkisini aile, eğitim, iş dünyası, siyasi hayat, kültür ve tarihsel düzen çerçevesinde sorgulayarak, erkek iktidarını ve erkek merkezli toplumsal yapıyı sona erdirmeyi ve yerine kadınsı değerleri ikame etmeyi amaçlamaktadır (Çaha, 1996: 23). Feminizm; toplumsal cinsiyet temelli sosyal bölünmenin doğal bir durum olmadığını, erkekler tarafından güç, ayrıcalık ve tahakkümlerini sürdürebilmek için kültürel olarak oluşturulduğunu savunan, kadınların sosyal, politik ve ideolojik özgürlüklerini elinden alan ataerkilliği ortadan kaldırmayı hedefleyen bir toplumsal harekettir (Slattery, 2011: 137). Feminist kuram kendi içerisinde farklı yaklaşımlara ve anlayışlara sahiptir. Suç ve adalet anlayışında feminist yaklaşımlar ve yapılan vurgular açısından da birçok çeşitlilik bulunmamaktadır. Liberal feminizm, insana ve bireye önem vermiş ve eşit hak ve fırsatlar temelinde özgürlüklere vurgu yapmıştır. Suç konusundaki cinsiyet farkları, cezai adaletteki ve araştırmalardaki cinsiyet ayrımcılığına dayanan uygulamalara değinmiştir (Taşkın ve Yılmaz, 2020: 201). Radikal feminizm toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin ataerkil sistem (erkek egemen sistem) kaynaklı olduğunu savunan bir yaklaşımdır, kadınların ezilmişliğinin evrenselliğine vurgu yapar. Bu meyanda, evlilik, flört, cinayet, tecavüz, aile içi şiddet ve çocuk istismarı mağdurları olarak kadınlar üzerinde yoğunlaşır. Toplumsal cinsiyet ilişkilerinin sosyal hayatın her alanında nasıl işlediğini analiz etmeye çalışan sosyalist feministlerde suç olgusu cinsiyet ve sınıf ilişkisinin, kadınlar üzerindeki baskılarının kalkması üzerinde yoğunlaşır. Sonuç olarak feminist kuramlarının her birinin suç ve suçluluk olgusuna yaklaşımları dayandıkları anlayışa göre farklılaşır. 2.4. Araştırmanın Kuramsal Temelleri: Sapma ve Sosyal Kontrol Kuramı Sosyal kontrol kuramı ilk olarak Durkheim’in çalışmalarında gündeme gelmiştir. Kuramın diğer öncülerini “Albert J. Reiss (1922-), Jackson Toby (1925-), F. Ivan Nye (1918-) ve Walter C. Reckless (1899-1988)” olarak sıralamak mümkündür. Kuramın modern anlamdaki öncüleri ise L. Gottfredson ve T. Hirschi’dir (Kızmaz, 2005: 165). 57