Bu davranışın oluşabilmesi için kalıplar kişinin erken dönem yaşamında şekillenebilmektedir ve uzun dönem boyunca kişinin hayatında olumsuz neticelere yol açabilmektedir (26). 2.4.2. Saldırganlığın Nörobiyolojisi Anti sosyal ve suç işlemiş bireylerde prefrontal korteks, temporal korteks, insula, amygdala, hipokampus/parahipokampus, ön-arka singulat girus’ta yapısal ve fonksiyonel anormallikler olduğu öne sürülmektedir (27). Yüksek derecedeki dürtüsellik inferior ve medial frontal korteks, ön insula ve inferior pariyetal korteksle yakından ilişkilidir (28). Almanya’da yapılan bir çalışmada; ağır şiddet suçu işleyen hükümlülerde frontal ve oksipital loblarda gri cevher hacminde azalma; borderline veya anti sosyal kişilik bozukluğu olan suçlularda emosyonel düzenleme ile ilişkili oksipital frontal korteks ve ventromedial prefrontal kortekste ve tepkisel agresyon ile ilişkili temporal lobda gri cevher anormallikleri tespit edilmiştir (29). Ciddi psikopati gösteren suçlularda ise orta hat kortikal yapılarda ve kendini algılama ve değerlendirme ile ilişkili dorsomedial prefrontal korteks, arka singulat ve precuneus’ta, diğer bireylerin duygularını anlama ve ahlaki gelişim ile ilişkili postsantral girusta hacim azalması saptanmıştır (29). 2.4.3. Saldırganlık Türleri Saldırganlıkla ilgili literatür incelendiğinde fiziksel-sözel, aktif-pasif, doğrudan-dolaylı ve özgeci-düşmancı olmak üzere farklı türleri olduğu görülmektedir. 6