Destek Cezaevleri; danışmanlık, kişisel gelişim, karşılıklılık ve iki yönlü iletişim ihtiyacını destekler (Boudouris & Brady, 1981). Mahkûmların mesleki programlar, eğitim-öğretim faaliyetleri yoluyla hem stresini azaltma hem de zamanı doldurmaları ile kişisel gelişimi amaçlanır. Berberlik, dikiş-nakış, el işi atölyeleri, dini eğitimler tahliye sonrasında yeni bir iş fırsatı bulmasına olanak tanır. Cezaevinde gerçekleşen olumsuz bir olayın mahkûmlar üzerinde ruhsal ve fiziksel etkileri (Eliason, Taylor, & Williams, 2004) danışmanlık hizmetine ihtiyacı doğurur. Gizlilik Wolf & Laufer, 1975-77 yıllarında yürüttüğü çalışmada 5-17 yaş arasında değişen 900 çocuk ve ergenlerle yapılan görüşmelerde mahremiyet kavramının yaş, cinsiyet, sosyoekonomik durum, ırksal/etnik grup veya ikamet yeri ile ilgili olup olmadığını, aynı zamanda aileyle kaldıkları konutlarında fiziksel mahremiyetin sınırları ve deneyimleri irdelenmiştir (R. Laufer & Wolfe, 1976; R. S. Laufer & Wolfe, 1977). Mahremiyeti tanımlayan temel unsurları kategorilere ayırdıklarında yalnızlığın önemli bir bağlayıcı olduğuna kanaat getirmişlerdir. Analizler sonucunda mahremiyeti tanımı ve nedenini açıklayan anahtar kelimelerin yüzdesi sırasıyla şöyledir: yalnızlık (aloness,%56.1), bilgiyi yönetme (management of information, %39.1), kimsenin rahatsız etmemesi (being unbothered-disturbed, %23.1), mekana erişimi kontrol edebilmek (controlling access to places, %19.1), seçim-özerklik (autonomy-choice,%16.3), yapmak ve düşünmek (doing and thinking, %9), sessizlik (quiet, %7.9), öz değerlendirme /koruma (self-evaluaitonprotection,%1.6). Cezaevi ortamında mahremiyet kavramı ise; izolasyon, huzur, ortamın gürültülü ve aşırı kalabalık olması, kişisel alana (territoriality) saygıyla ilgilidir (Boudouris & Brady, 1981). Özgürlük Cezaevinde özgürlük; özerklik, yaşına uygun muamele görmek, taciz ve yetkinin kötüye kullanılması kavramları ile ilgilidir (Boudouris & Brady, 1981). Özerklik, mahkûmların kurum faaliyetlerine (spor, eğitim veya dini uygulamalar vb.) katılımı seçebilme fırsatına sahip olma durumunu da içermektedir. Kişisel zamanlarını geçirdikleri yerde uyumak, kitap okumak, hayal kurmak vb. etkinlikleri de yapabilmesidir. Fakat, personellerin mahkumlar üzerinde doğrudan kontrol yetkisi, stres yaratabilmektedir (Sykes, 2007). Örneğin, Sykes'ın “The Society of Captives” adlı kitabı, penoloji alanında derin ve kalıcı bir etkiye sahiptir. Sykes, modern hapishane toplumunda çeşitli erkeklik biçimlerini tanımlamış ve “gerçek adam” kavramının hegemonik erkeklikle uyumlu olduğunu savunmuştur. Modern hapishane kurumlarında otorite, güç ve yönetişimi tartışmaktadır. 17