olmadığının araştırılması istenmektedir. Bu raporlarda mutlaka gerekçe belirtilmelidir. Gerekçe, çocuğun biyolojik ve psikososyal gelişimine ilişkin bilgileri ve gelişim durumunun olayın hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine etkisine ilişkin değerlendirmeleri kapsayacak bir şekilde sunulmalıdır. Suça sürüklenen çocuklarla ilgili rapor düzenlenirken yaklaşım yalnızca sorulana cevap vermek olmamalıdır. Çocuğun yüksek yararı açısından, tespit edilen aksaklıkları ve bu aksaklıklara yönelik çözüm önerilerini paylaşmak, ihtiyaç halinde koruyucu ve destekleyici tedbir kararları (danışmanlık tedbiri, eğitim tedbiri, sağlık tedbiri, bakım tedbiri) açısından mahkemeye önerilerde bulunulması doğru ve faydalı yaklaşım olacaktır.8,71 2.4 Çocuk İstismarı Çocukların korunması toplumsal bir sorumluluktur. Çocuklarla ilgilenen her birey/meslek grubu çocukları olası zararlardan nasıl koruyacağını bilmekle mükelleftir. Çocuk istismarı, tarihte mitolojik ve antropolojik anlatılarda sosyal, ekonomik, politik, dini, tıbbi, hukuki vs. bir çok yönü ile yer almaktadır. Bilimsel olarak çocuk istismarı belirtileri ilk kez 1860 yılında Tardieu tarafından tanımlanmıştır.72 Çocuk istismarının bir sendrom olarak tanımlanması ise Caffey (1946) ile Kempe ve arkadaşları (1962) tarafından gerçekleştirilmiştir. Ülkemizde ilk çalışmalar 1990’lı yıllarda başlamış, çocuk istismarının bir ders olarak Tıp Fakültesi müfredatında yer alması 2000’li yılların başlarına rastlamaktad��r. Çocuk istismarı, yetişkinlerce gerçekleştirilen kaza dışı fiziksel, cinsel ve duygusal açıdan çocuklara zarar verici tüm eylemlerin genel tanımıdır. DSÖ çocuk istismarını, “bir sorumluluk, güven ya da güç ilişkisi bağlamında, çocuğun sağlığı, yaşamı, gelişmesi ya da onuru açısından fiilen zararlı veya potansiyel olarak zararlı sonuçlar verebilecek her türlü fiziksel ve/veya duygusal kötü muamele, cinsel istismar, ihmal ya da ihmalkâr davranış veya ticari amaçlı, ya da diğer her türlü sömürü” şeklinde tariflemektedir.73 Tüm dünyada özel bir öneme sahip, toplumun korunması gereken kesimini oluşturan çocuklar hem bedensel hem de psikolojik gelişim yönünden olumsuz çevresel etkilere karşı kendilerini savunma becerisini henüz kazanamadıklarından dolayı her türlü istismara açık durumdadırlar.74 28