olduğunu ve bunun da ailesinde veya yakın akrabalarında suç işlemiş insanların rol model alınmasıdır. Çocuk yaş gruplarına bakıldığında 11-18 yaş grubunda olduğunu ve çoğunun suçlu profillerine baktığımızda sokakta kalan çocukların erkek yüzdelerinin daha fazla olduğunu, suç işlemeye itildiğini görmekteyiz. Sokakta yaşayan, suç işleyen ve suça maruz kalan çocuklar: Ankara ve İstanbul örnekleri, Tülin Günşen İçli, TÜBİTAK Projesi, 2007 (Oktik vd., 2016: 81-100). Çalışmanın amacı; farklı boyutlarıyla açıklanmaya çalışılan çocuk suçluluğuna neden olan etkenleri saptayıp, ileride bireysel ve toplumsal mahiyetleri çok daha yüksek olacağı düşünülen evden kaçan, suç işleyen, suça maruz kalan ve madde kullanan çocukları yeniden topluma kazandırılmaları için çözüm önerileri ile toplumun sivil ve resmi tüm ilgili kurumlarının alınması gereken önlemleri sunmak amaçlanmıştır. Ocak 2006 ile Ocak 2007 tarihleri arasında toplamda 1526 çocukla görüşme yapılmış. Bunlardan %50,6’sı kız, %49,6’sı erkek çocuktan oluşmaktadır. Ankara ve İstanbul illerinin merkez ve ilçelerinde hakkında işlem yapılmış olan çocuklardan %95 anlamlılıkta küme tekniği ile bir örneklem seçilmiştir. Bu örneklem çalışmasında test edilecek hipotezler şunlardır: Öz anne ve öz babanın öğrenim durumu ile çocuğun işlediği suç türü arasında anlamlı bir ilişki vardır. Çocuğun öğrenim durumu ile çalıştığı yer arasında işlediği suç türü arasında anlamlı bir ilişki vardır. Ailenin oturduğu yer ve ailenin başka yerden göç etmeleri durumuyla yakından bir ilişki vardır. Çocuğun evden kaçma, sigara kullanma, madde bağımlılığı ve uyuşturucu maddenin türü ile işlediği suç arasında anlamlı bir ilişki vardır. Araştırma sonuçlarına baktığımızda; evden kaçan, sokakta yaşayan ve suç işleyenlerin büyük çoğunlukta erkeklerin olduğu görülmüştür. Bu durumda ise, parçalanmış aile ve çocuk suçluluğu arasında anlamlı bir ilişki çıkmıştır. Göç eden ailelerin çocuklarının kentlerde riskli grupları oluşturmaktadır. Yani ailenin kente uyum sağlama süreci onların davranışlarını dolaylı yoldan etkileyebilmektedir. Suç türleri açısından bazı çocukların bazı suçlara kendi seçimleri ya da çevresindekilerin etkileriyle daha çok yöneldiği görülmüştür. Buradan anlamalıyız ki uzmanlık ve deneyim gerektiren suç türlerinde genelde çevre etkisi ön plandadır. Bu suçlarda tekrar kaçınılmazken bazı suçlarda vardır ki çoğunlukla bir daha tekrar edilmez, örneğin adam öldürme, trafik suçları gibi suçlar. Sonuç olarak baktığımızda toplumsal hareketliliğin ve aile yapılarındaki değişiklikler ilk olarak çocukların suçu nasıl öğrendiklerinin nedenlerini bize sunmakta sonrasında ise mükerrer suç halinde ise çevre faktörü etken durumdadır. Mükerrer suçlulukla ilintili değişkenler, Zahir Kızmaz, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (Kızmaz, 2007). Zahir kızmaz bu çalışmasında genel perspektifte suça 43