yönelten riskli faktörlerdir. Suç eyleminde bulunan bir çocukla arkadaşlık eden bir çocuğun suça yönelmesinin daha yüksek bir ihtimal olduğu ve erken yaşta sigara, alkol ile tanışan çocukların suça yönelmesi daha kolay olmaktadır sonuçlarına varılmıştır. Rüstem Erkan ve M. Yüksel Erdoğdu (2006)’nun “Göç ve Çocuk Suçluluğu” adlı çalışmasında, suç işleyen çocuklar ile işlemeyen çocuklar arasından seçilen iki örneklem grup oluşturulmuştur. Bu iki örneklem grubunun aile ilişkileri ve saldırganlık davranışları bakılarak göç ile suç arasındaki ilişki ortaya konulması amaçlanmıştır. Nicel bir araştırma yöntemi kullanılmış olup araştırmada aile değerlendirme ölçeği ve saldırganlık ölçeği kullanılmıştır. Bulgulara göre, kapkaç, gasp, hırsızlık gibi suçların artışındaki en büyük etken ve çocukların saldırgan davranış göstermesinin kökeninde çocukların ailelerinin göç etmiş olduğudur. Kırdan kente göç eden ailelerin çocukları suça daha çok eğilim göstermektedir sonuçlarına varılmıştır. Yakup Coşar (2005)’ın “Kentleşen Türkiye’de Çocuk Suçluluğu” adlı çalışmasında çocuk suçluluğun en çok görüldüğü yerlerin şehirler olduğu savından yola çıkarak kentleşme sürecinin çocuk suçluluğuna olan etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Şehirlerdeki plansız ve düzensiz kentleşme şehirdeki gecekondu bölgeleri ile diğer bölgelerin arasında bir ayrışmaya neden olduğunu ve bu ayrışmanın birçok olumsuz sonuçlarından çocukların ve gençlerin etkilendiğini açıklamıştır. Diğer yandan Güneydoğu Anadolu’da süren silahlı çatışmaların köyden kente göç etmeye neden olduğunu bunun sonuçlarında da göç eden kesimlerin gecekondu bölgelerine yerleştiklerini ve bu bölgelerde de suç türünde bir kayma olduğunu tespit etmektedir. Bekir Kocadaş (2007)’ın “Düşük Sosyo-Ekonomik Yapı Suç İlişkisi: Malatya'da Çocuk Suçluluğu” adlı çalışmasında çocuk suçluluğu literatüründe suçluluk ile düşük sosyoekonomik yapı ile ilişkili olması varsayımından yola çıkarak çocuk suçluluğunun ortaya çıkışı, gelişmesi ve önlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Malatya ilinde çocuk suçluluğunun genel görünümü için yargı aşamasında olup tutuklanan ve cezaevinde (2004 yılı içinde) bulunan 89 çocuk ile anket çalışması yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, hırsızlık, gasp ve kapkaç gibi suçları işleyenlerin 18 yaşından küçük olduğu ve suç çeteleri tarafından bilinçli olarak seçildiği tespit edilmiştir. Bunun sebebinin yasaların 18 yaşından küçükler için öngördüğü ceza indiriminin varlığı etken olduğu söylenilmektedir. Çocukların suç işleme nedenlerindeki en önemli faktörün ekonomik boyutunun yanında aile ve çevre faktörü geldiği görülmüştür. Bu bağlamda ailenin çocuğuyla ilgilenmesi, aile bağlarının 50