Feyyaz Gölcüklü tarafından yazılan “Türkiye’de çocuk suçluluğu hakkında bir Araştırma (1962)” adlı çalışmasında ise 1962 yılına kadar çocuk suçluluğu hakkında yapılan çalışmaların ve Türkiye’de çocuk suçluluğu hakkında genel istatistiki bilgilerden yoksunluğu üzerine bu çalışmayı yapmıştır. Çalışma amacına uygun şekilde tamamlanmış çocuk suçluluğu ile ilgili etkenler ve etkileyen değişkenler, suç türleri nedenleri gibi verilere yer verilerek Türkiye’nin bir durum tablosu oluşturmuştur. Bu amacı destekler şekilde Güngör Orhon’un “Suçlu çocuklarla ilgili bir inceleme (1962)” adlı çalışmasında; çocuk suçluluğunda en önemli nedeninin aile olduğunu söylemektedir: “Hiç şüphe yoktur ki en sağlam milletler, aile ocakları sağlam olanlardır. Binaenaleyh sebepleri müteaddit ve muhtelif olan fuhşun önüne geçerek cemiyetimizi daha sağlam ve kuvvetli prensiplerle tarsin edebilmek için hamisiz kızlara; çalışan kızlara ana kalbini ve kollarını açacak ve ana şefkatini hissettirecek ve verecek kuvvetli teşkilata ihtiyaç vardır”. YÖK Tez üzerinden çalı��malara bakıldığında ise 81 adet çalışma yapıldığını görülmektedir. İlk çalışma sosyoloji anabilim dalından Recep Tayfun (1989)’un “Çocuk suçluluğu polis ve basım” ve Aylin Ok (1989)’un “Kurumlar ve Suçlu çocuklar” adında çalışması olduğunu tespit edilmiştir. Çocuk suçluluğunu ele alış şekline göre; çocukların suçu öğrenme biçimleri, suç işleme nedenleri (aile, okul, akran), göç ve kent ile ilişkisi, mağdur ve suç ilişkisi ve son olarak suçu tekerrür etme durumları olarak sınıflandırmak mümkündür. Çocuk suçluluğu, Hüseyin Bal, Süleyman Demirel Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projesi,2003 (Bal, 2016: 173-194). Bu araştırmanın amacı, genel olarak çocuk suçluluğunu aile yapıları perspektifinden, ekonomik ve sosyal yetersizlik içinde olan ailelerin çocukların sokağa yönelmeleri ve suça eğilimleri yüksektir, eğitim yetersizliği sonucunda çocukların suça yönelmesi, parçalanmış ailelerde yaşayan çocukların suç işleme potansiyelleri yüksektir ve suç işlemiş aile büyüklerinin bulunduğu evlerde yaşayan çocukların suç işleme potansiyelleri yüksektir, hipotezleri ışığında Isparta, Van ve Antalya illerinden toplamda 130 çocuktan bilgi alınmıştır. Elde edilen bulgulara göre; çocukları suçu öğrenmesine neden olan en önemli faktör ailedir. Ailedeki yoksulluk çocuk suçluluğundaki en önemli etken. Çünkü çalışmak için sokağa çıkan çocuk, sokakta madde bağımlılığını vb. deneyimlemekte. Sonuçlara göre çocukların genelde bally kullandıklarını ve bally kullanan çocukların yarıdan fazlası bu davranışını bıraktığını onun yerine sigara içmeye başladıklarını söylemişler. Anne babaların eğitimsizliği çocuk suçluluğunda önemli bir nedendir. Çocukların %78’nin ilk defa suç işlediğini ve ailelere, çocuklara tam destek verilmediğinden çocukların bu davranışları kaçınılmaz hale gelmektedir. Suç tekrarı çocukların %55’i bu durumda 42