28. Taştekin E. Ergenlerin Arkadaşlık İlişkileri ve Benlik Saygısı ile Siber Zorbalık ve Siber Mağduriyet Arasındaki İlişkiler. H.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s. 13-18, Ankara, 2016. 29. Tercanlı- Metin G., Harma M., Gökçay G., Bahçivan-Saydam R., Düşük SosyoEkonomik Düzeydeki Ergenlerde Olumsuz Yaşam Olayları, Özdenetim Becerisi ve Problem Davranışlar. Türk Psikoloji Dergisi, 32(79); 1–14 , 2017. 30. Sağır R., Ergenlerde Dindarlık, Öz Denetim Ve Hayat Memnuniyeti İlişkisi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s. 17-24, 69-72, İstanbul, 2019. 31. Baumeıster, RF., Vohs KD. Handbook Of Self- Regulation- Research, Theory and Applıcatıons. Sf. 541-542. The Guilford Press. New York, 2004. 32. Evrim S. Psikoloji Açısından Suçluluk Sorunu ve Psikososyolojik İzahı Denemesi sf. 14- 29, 1. Basım. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları No. 1531.İstanbul, 1970. 33. Coleman FS., Blau A. ‘Suça Yönelen Çocuklar’ Tıpta Yenilikler: Çocuk Sayısı (Ed. Eczacıbaşı Ş) sf. 79, Sayı 7. APA Ofset Basımevi. İstanbul, 1962. 34. Cohen AK. Delinquent Boys: The Culture of the Gang. Sf. 24. The Free Press. New York, 1955. 35. Bartollas C., Schmalleger F. Çocuk Suçluluğu. (Çev. Ed. Yücel D., Gönültaş BM.) sf. 57. 9.Basım. Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. Ankara, 2017. 36. Kayaalp G. Gaziantep’te Çocuk Suçluluğu. K. Ü. İ. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s. 24-32, Kahramanmaraş, 2010. 37. İçli, T. Adam öldürme olayında sosyo-ekonomik ve kültürel faktörlerin önemi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 4(2); s. 21-45, Ankara, 1997. https://dergipark.org.tr/tr/pub/huefd/issue/41465/500897 38. Aksel Ş. Irmak TY. Gelişim Psikolojisi Bakış Açısıyla Çocuk Suçluluğu sf. 2129. Ege Üniversitesi Basımevi No.179. İzmir, 2012. 39. Sokullu- Akıncı F. Kriminoloji. sf. 126-159, 13. Basım. Beta Yayım Basım Dağıtım A.Ş. İstanbul, 2018. 40. Türk Ceza Kanunu. 12 Ekim 2004. Sayı. 25611, Ankara. 69