içselleştirme anlarının süreğen diyalektik süreçleri ile gerçekleşir (Overgaard ve Zahavi, 2009, s. 93-115). Özetle fenomenolojik sosyoloji bireyin gündelik hayatının akışı içindeki yaşam deneyimini konu almaktadır. Sosyal gerçeklik insan davranışının bir ürünüdür. Sosyal bilimcinin görevi bu öznel gerçeklik inşasını anlamak ve açıklamaktır. Fenomenolojik sosyolojinin kısaca ele alınmasının ardından, bir sonraki bölümde fenomenolojinin bilimsel araştırmalarda metodolojik olarak nasıl yer aldığı açıklanmaktadır. Fenomenolojik Nitel Araştırma Yaklaşımı Fenomenoloji hem bir felsefe, hem de bir nitel araştıma çeşididir. Bütün nitel araştırmalar fenomenolojinin felsefesinden ve onun insan deneyiminine vurgusundan faydalansa da, fenomenolojik araştırma kendine ait belirli araçları, ilkeleri ve yöntemsel stratejileri olan bir nitel araştırma türüdür (Merriam, 2013, s. 24-26). Bilimsel araştırmalar, araştırmanın amacına yönelik verilerin toplanması için gerekli olan yöntem, teknik ve araçların kullanılmasına göre nitel ve nicel araştırmalar olarak olarak iki grupta incelenebilir. Nicel araştırmalarda incelenen konu ölçülerek sayısallaştırılır, ölçülen değişkenler arasında neden sonuç ilişkisi kurulur, istatistiksel hipotezler test edilir ve genellenebilir standart bilgi elde edilmeye çalışılır. Nicel araştırmalar pozitivist paradigmadan türetilmiştir. Nitel araştırmalarda ise araştırma konusu ile ilgili daha derin bilgi elde edilir, kişilerin deneyimleri aracılığı ile konunun daha iyi kavranması sağlanır, nicel çalışmaların ortaya koyduğu nedensellik ilişkilerinin neden bu şekilde gerçekleştiğinin tespiti yapılır. Nitel araştırmalar yorumlayıcı paradigmadan türetilmiştir. Nicel çalışmalarda bireylerin bilişsel düzeyde ifade ettikleri söylemlerle uyguladıkları farklılaşabilmektedir. Bu nedenle nicel araştırmalar bir şekilde nitel araştırmalarla desteklenmelidir (Arıkan, 2007; Arslan ve Ökten, 1994; Dedeoğlu, 2002; Toksöz, 2008). Geleneksel dönemde (1900’lerde başlayıp 2. dünya savaşına kadar süren dönem) nitel araştırmacılar “objektif”ti. Pozitivist paradigmanın hakim olduğu bu dönemde üzerine çalışılan konu veya kişiler “öteki”, “yabancı” olarak kabul edilirdi. Savaş sonrası dönemden 1970’lere uzanan ve günümüzde hala kabul gören modernist dönemde ise, fenomenoloji, etnometodoloji, feminizm gibi yeni yorumlayıcı bakış açıları ortaya çıktı. Nitel araştırmanın “altın çağı” olarak ifade edilen bu dönemde katılımcı gözlemciye 77