öncesi ve sonrası süreçte ne yaşadığını göstermekte yetersizdir. Bir olgunun özünü anlamak ilgili olguyu yaşayanların yaşam deneyimleri, olguya dair algıları ve bakışları ile mümkün olabilir. Bu bakış açısının sosyolojik bağlamda görülebileceği araştırma türlerinden biri fenomenolojik yaklaşım ile gerçekleştirilen çalışmalardır. Fenomenolojik yaklaşım nitel araştırma geleneğinin içinde yer almaktadır. Nitel çalışmalar suça sürüklenen çocukların yaşam ve suç deneyimlerini ortaya çıkarmada nicel çalışmalara göre daha güçlüdür. Fenomenolojik yaklaşımın esas alındığı bu çalışma bağlamında, suça sürüklenme çalışmaları kapsamında uluslararası literatür taranmıştır. Taramalarda özellikle son beş yılda yayımlanmış (2015-2019 tarihli) çalışmalar dikkate alınmıştır. Çocukların suça sürüklenmesi konulu fenomenolojik çalışmalar tespit edilmiştir (Ek 2). Bu çalışmada ulaşılabilen ve fenomenolojik yaklaşım ile gerçekleştirilen suça sürüklenme alanındaki çalışmaların dünyada yayılımına bakıldığında bir çeşitlilik olduğu görülür. Fenomenolojik suça sürüklenme çalışmaları kapsamında, ABD beş çalışma ile fenomolojik yaklaşımla çocuk suçluluğu çalışmalarının en çok gerçekleştiği ülke olarak öne çıkmaktadır. İncelenen diğer çalışmaların gerçekleştiği bölgelere bakıldığında, İsrail iki çalışma, Avustralya, Filipinler, Güney Afrika, Hawai, İtalya, Malezya, Pakistan, Mısır, Tayland ve Türkiye birer çalışma ile kapsama alınmıştır. Bu çalışmalarda seçilen araştırma deseni fenomenolojik nitel araştırma yaklaşımıdır. Çalışmalarda nitel araştırma perspektifi ile uyumlu olarak nitel araçlar kullanılmıştır. En yaygın araç derinlemesine mülakat olarak tespit edilirken (Abdullah ve diğerleri, 2015; Ahmed ve diğerleri, 2015; Basson ve Mawson, 2011; Curcio ve diğerleri, 2015; Diaz ve diğerleri, 2018; Facchin ve Margola, 2015; Gerhard-Burnham ve diğerleri, 2016; Mohamad ve diğerleri, 2013; Omizo ve diğerleri, 1997; Taşğın ve diğerleri, 2015; Yakhnich ve diğerleri, 2019; Wongin ve Paileeklee, 2018), bunun yanında yarı yapılandırılmış mülakat (Pugh-Lilly ve diğerleri, 2001; Taylor ve diğerleri, 2017), gözlem (Mohamad ve diğerleri, 2013), odak grup çalışması (Ahmed ve diğerleri, 2015; Taylor ve diğerleri, 2017), sanat çalışmaları (Mohamad ve diğerleri, 2013), doküman analizi (Mohamad ve diğerleri, 2013), hikaye çalışmaları (Parlak ve Ekşi, 2017), bireysel ve grup terapiler (Persons, 2009) ve bilişsel haritalama da (Gerhard-Burnham ve diğerleri, 2016) kapsamdaki çalışmalarda tercih edilen bilgi toplama araçlarındandır. Fenomenolojik deseni benimseyen çalışmalar suça sürüklenen çocuk ve gençlerin suça sürüklenme süreçlerini ve deneyimlerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. 66