verilmektedir. Söz konusu yaklaşımda “eşit suçlar için eşit ceza anlayışı” esastır (Uluğtekin, 2004). Türkiye’de çocuk adalet sistemine egemen olan anlayış, çocuklardan çok suçla cezaya odaklanan bir suç kontrol yaklaşımıdır. Klasik yöntemlerin hâkim olduğu bu sistemde, toplumun güvenlik ve huzurunu sağlayan hâkim, savcı, infaz ve koruma memuru ve polis gibi profesyoneller ortaya çıkmıştır. Bu çerçevede Baykara-Acar (2015) şu soruyu yöneltmektedir: “Amacımız kanun ile çelişen çocukların güvenliğini ve kontrolünü sağlamak mıdır? Bu, çocukların reddedilmesine neden olur mu? Yoksa kapsayıcı mıdır?” Bu iki değişik perspektifin çocuk adalet sisteminin kurumsal yapısıyla işleyişine aksettiği anlaşılmaktadır. Güvenlik önlemleri eklenir ve cezalandırılırsa, çocuk suçluların topluma işlevsel bir şekilde yeniden katılmaları için fırsatlar yaratmak yerine, önleyici hizmetler ertelenecek ve odak noktası suç olmaktan öteye gidemeyecektir. Çocuk adalet sistemi, çocuk suçlular için adalet sistemini düzenleyen kurallar ve bu kurallar çerçevesinde kurulan kurumlar tarafından oluşturulmakta ve yapısı bazı temel ilkelere dayanmaktadır. Bu ilkeler temel olarak Çocuk Hakları Sözleşmesi'ne dayanmaktadır ve uluslararası ve ulusal hukuk metinlerinde ayrıntılı olarak tanımlanmıştır. Temel amacı çocukların topluma kazandırılması ve tekrar suç işlenmesinin önlenmesi olan çocuk adalet sisteminin uyması gereken ilkelerden bazıları şöyle sıralanabilir (Akyüz, 2011):       Çocuklar mümkün olduğunca ceza yargılamalarına dâhil edilmemeli ve adalet sisteminin dışında sorun çözme yöntemleri geliştirilmelidir. Çocuklar ve aileleri bilgilendirilmeli ve yargı sürecine katılımları sağlanmalıdır. Çocuklara karşı yürütülen kovuşturmalarda gizliliğe saygı gösterilmeli ve onlara yönelik çeşitli müdahaleler arasında çocuğun kişiliği, eğitimi ve kişisel gelişimi desteklenmelidir. Çocuklarla ilgili alınacak her türlü önlem, eğitim ve sosyal içerme ilkelerine dayandırılmalıdır. Suç işleyen çocuklara yönelik yaptırımlarda sosyal önlemler vurgulanmalıdır. Tüm adalet sistemi, çocukların gelişmekte olan bireyler olduğunu kabul etmelidir. Yukarıdaki temel ilkeler doğrultusunda çocuk adalet sisteminin yalnızca suça sürüklenen çocuğun yargılanması aşamasında değil ayrıca yargılama sonucundan sonraki süreçte de önemli olduğu anlaşılmaktadır. 18