TÜRKİYE’DE ÖĞRENCİ MAHPUS OLMAK larda sınırlandırılabilmiştir. Mahkeme, hapishane makamlarının uygulaması tutarlı olmasa bile, bu bağlamda başvuranların haklarına getirilen sınırlamanın kanunla öngörüldüğünü kabul etmektedir. Mahkeme, Hükümetin ihtilaf konusu tedbirle izlenen meşru amacı belirtmediğini kaydetmektedir. Mahkeme, hükümlüler tarafından bilgisayar kullanımını ve hükümlülerin İnternete erişimini düzenleyen yasal bir hükmün, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi yönünde meşru amaçlar izleyebileceği kanısına varmaktadır. Gerçekte, 67. Maddenin 4. fıkrası uyarınca, söz konusu haklar belirli bir tehlike teşkil eden kişiler veya yasa dışı bir örgüte üye olma nedeniyle mahkûm edilen kişiler bakımından sınırlandırılabilmektedir. Orantılılık ilkesine ilişkin olarak, Mahkeme, somut olayda ihtilaf konusu sınırlamayı haklı göstermek için ulusal mahkemeler ve Hükümet tarafından ileri sürülen gerekçelerin uygun ve yeterli olup olmadığını ve söz konusu tedbirin başvuranların eğitim hakkı ve Türk makamları tarafından ileri sürülen ret gerekçeleri arasındaki adil denge de göz önüne alındığında hedeflenen meşru amaçla orantılı olup olmadığını belirlemek amacıyla bu gerekçeleri inceleyecektir. Mahkeme böylelikle, iç hukuktaki yargılama ve Mahkeme önündeki yargılama boyunca, ulusal makamların, 5275 sayılı Kanun tarafından sunulan imkândan yararlanmaya yönelik başvuranların taleplerini reddetmelerini haklı göstermek için çeşitli nedenler ileri sürdüklerini saptamaktadır. Başvuran Arslan tarafından 13 Mart 2006 tarihinde sunulan talep, hapishane makamlarının ilgilinin tutukluluğu boyunca yasa dışı bir örgüte üye olan diğer tutuklularla ilişkilerini sürdürdüğü ve herhangi bir eğitim kurumuna kayıt olmadığı yönündeki görüşüne dayanarak, 5275 sayılı 58