TÜRKİYE’DE ÖĞRENCİ MAHPUS OLMAK lelere tabi tutulamazlar; aile hayatına saygı hakkı, ifade özgürlüğü, ibadet etme hakkı, Sözleşme’nin 6. Maddesi uyarınca bir avukata veya mahkemeye etkin şekilde erişim hakkı, yazışmalara saygı hakkı ve evlenme hakkı gibi haklara sahip olmaya devam ederler. Bu diğer haklara getirilen bütün kısıtlamaların haklılığı, gösterilen gerekçe, kaçınılmaz olarak hapishane koşullarından kaynaklanan güvenlik değerlendirmelerine, özellikle suçun önlenmesi ve kamu düzeninin korunmasına dayandırılsa bile, gösterilmelidir (bk. Hirst/Birleşik Krallık (No. 2) [BD], No. 74025/01, § 69, AİHM 2005‑IX ve bu kararda atıfta bulunulan kararlar;ayrıca bk. Velyo Velev/Bulgaristan (No. 16032/07 § 30). Mahkeme, Hirst kararında (yukarıda anılan, § 70), şu şekilde açıklamıştır: “(...) bir tutuklunun, sadece cezaya mahkûm edilmesi sonucunda hapishanede bulunması sebebiyle Sözleşme tarafından güvence altına alınan haklarından yoksun bırakılması hiçbir şekilde (...) söz konusu değildir.” Mahkeme, eğitim hakkıyla ilgili olarak, ne kadar önemli olsa da, bu hakkın mutlak olmadığını ve bazı kısıtlamalara tabi tutulabileceğini kabul etmektedir. Söz konusu kısıtlamalar, hakkın özü ihlal edilmediği sürece üstü kapalı biçimde kabul edilebilir, nitekim erişim hakkı, “doğası gereği Devlet tarafından yasal bir düzenleme yapılmasını” gerektirir. Söz konusu hakkın özüne zarar verilmemesi ve etkinliğinden yoksun bırakılmaması amacıyla, bu kısıtlamaların herkes için öngörülebilir olduğuna ve meşru bir amaç taşıdıklarına Mahkemenin ikna edilmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, Sözleşme’nin 8 ila 11. maddelerinden farklı olarak, 1 No.lu Protokol’ün 2. Maddesi, “meşru amaçların” ayrıntılı bir şekilde sıralanmasıyla Mahkemeyi bağlamaz. Ayrıca, bir sınırlama, ancak kullanılan araçlarla güdülen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi varsa bu maddeyle bağdaştırılabilir. Sözleşme54