grupların tavır ve hareketlerini örgütleyen ve otoritesi olan kural ile standartlardır. Sosyal sistemlerin yapılarını oluşturan sosyal statüler gereği ise kişi toplumda belirli rolleri oynamakta ve amaçlarını gerçekleştirecek araçlara hukuki olmayan şekilde ulaşması da suç davranışını ortaya çıkarmaktadır (Dönmezer, 1984, s. 426-427). Şikago (Chicago) Okulu da sosyolojik kuramlar içerisinde değerlendirilmektedir. Kriminolojinin entelektüel temeli olarak sosyolojik pozitivizmin önceliği, Şikago Üniversitesi’ndeki sosyoloji bölümünde yer alan Albion W. Small (1854-1926) tarafından başlatılan araştırmalarla güvence altına alınmıştır. W. I. Thomas (18631947), Robert Ezra Park (1864-1944), Ernest W. Burgess (1886-1966) ve Louis Wirth (1897-1952) gibi araştırmacılar kentin sosyolojik ekolojisi üzerine araştırmalara öncülük etmişlerdir (Siegel, 2010, s. 8-9). Örneğin Robert Ezra Park, Mart 1915’de şehir ortamında insan davranışının incelenmesine ilişkin öneriler geliştirmiş ve gözlem yöntemini kent hayatına uygulanmasını istemiştir. Şehir planlaması ve yerel organizasyon, endüstriyel organizasyon ve ahlaki düzen, ikincil ilişkiler ve sosyal kontrol, kilise, okul ve aile yapısı, sıcaklık ve kentsel çevre gibi konularda açıklama yapan Park, kentsel problemlerin azaltılması için hangi sosyal politikaların kullanılabileceği üzerinde durmuştur (s. 577-610). Bu çalışmaya bir yanıt olarak Şikago Okulu sosyologları, cezai davranış kalıpları da dâhil olmak üzere kenti ilgilendiren konularda iddialı araştırmalar ve burs programları yürütmüşlerdir. Harvey Zorbaugh’un Altın Sahil ve Gecekondu Bölgesi, Frederick Thrasher’ın Çetesi ve Louis Wirth’in Gettosu, kentsel yaşamın nesnel açıklamalarını içeren klasik örneklerdendir. Ernest Burgess ile Park, şehrin sosyal ekolojisini inceleyerek bazı mahallelerin yoksul bazılarının zengin olduğunu, bu mahallelerdeki günlük davranışların sosyal ve ekolojik iklim tarafından kontrol edildiğini vurgulamışlardır. Yoksul bölgelerde mahalleler, okul ve aile gibi kritik sosyal kontrol kurumları bozulmakta ve mahalle sosyal olarak düzensizleştikçe suç oranları artmaktadır. Buradan hareketle suçun, kişisel özelliklerden ziyade insanlara uygun insani ilişkiler ve gelişim için elverişli olmayan çevresel koşullarla bağlantılı olduğu, diğer bir ifadeyle bireysel patolojilerin değil; mahalle koşullarının, suç oranlarının yönünü etkilediği ve şekillendirdiği Şikago Okulu sosyologları tarafından vurgulanmıştır (Siegel, 2010, s. 9). Bu açıklamalar, Şikago Okulu mensuplarının suçun nedenini bireysel ve psikolojik açıklamalarla meşrulaştıranlara karşıt olarak suçun toplumsallığına vurgu yapması ve yoksulluk gibi toplumsal ve 73