 Suçun kişinin doğasından kaynaklandığına ilişkin vurgu, suçun toplumdaki aksaklıklara neden olduğunu görmeyi engellemekte, suçlu toplumsallaşmayı beceremeyen biri olarak atomize edilmekte ve toplumsal yapı için bir tehdit olduğu gerçeği bertaraf edilmektedir.  Bu kuram, ırkçı görüşleri desteklemek amaçlı kullanılabilmektedir. Genel olarak biyolojik kuramların, suç davranışını bireylerin fizyolojik özelliklerine dayandırarak temellendirdiği görülmektedir ve son yıllarda “doğuştan suçlu” kavramına eleştiriler getirilmesine karşın suçu önlemeye ilişkin politikaların geliştirilmesinde biyolojik faktörlerin de etkisinin göz ardı edilmemesi gerekmektedir. 1945’li yıllardan sonra Amerika’da Edwin Sutherland başta olmak üzere birçok sosyolog, biyolojik yaklaşımları eleştirmiş ve sosyoloji temelli bir kriminolojiye yönelmişlerdir (Schmalleger, 2011). Fakat insan DNA’sına yönelik yeni yapılan çalışmalar, biyolojik temelli suç analizlerinin kriminoloji çalışmalarının ilgi odağına yerleşmesine neden olmuştur (Wright, 1998). Bu yaklaşımın her ne kadar uzun bir süre suçun neden işlendiği sorusuna açıklık getirdiği düşünülse de indirgemeci bir niteliğe sahip olduğu ve bazı kişilerin fizyolojik özelliklerinin ya da genetik anormalliklerinin suç ile ilişkilendirilmesinden kaynaklı “damgalama” problemini de beraberinde getirdiği söylenebilir. Sosyal adaletsizlikle mücadele eden bir disiplin olan sosyal hizmetle bu yaklaşım, belirli bir önyargıyı barındırdığı, kişileri etiketlediği ve böylelikle sosyal dışlanmaya neden olabileceği için özdeşleşmemektedir. 3.2. Psikolojik Kuramlar 20. yüzyılın başlarından itibaren suçun nedenlerini inceleyen bilim insanları, bedenden ruha yönelmiş; zekâ, ahlaki gelişim ve ruhi çatışma ile suç arasında bağlantı kurmaya çalışmışlardır (Artuk ve Alşahin, 2017, s. 157). Bu fikirden hareket eden psikolojik kuramlar, suç eylemini kişilik ile ilişkilendirmekte ve suçu kişiliğin bir parçası olarak görmektedir. Psikoz içinde olduklarını düşündükleri suçluları psikopat olarak tanımlayan psikologlar, birçok suçlunun psikolojik yapısını birbirine benzetmekte; bireyin içinde bulunduğu duruma ve gelişim dönemine göre suç işlediğini ve bu davranışın tamamen bireye özgü olduğunu 68