Ailesel faktörler: Bu faktörler, aile ilişkileri, ailenin sosyo-ekonomik düzeyi, anne-babanın eğitim düzeyi, aile yapısı, konut yapısı, aile bireylerinin suç ile ilişkileri ve aile içi şiddet kavramları üzerinden ele alınmıştır. Çocuklar, bazı kuralların sebeplerini yaşlarından dolayı kavrayamamaktadır. Çocuğun benliği, ailedeki ilişkilerle şekillenmekte ve ailedeki davranış kalıpları, çocuğun kuracağı sonraki ilişkiler için hem yönlendirici hem de belirleyici olmaktadır. Aile içerisindeki olumsuz deneyimler, çocuğun sosyalleşme sürecini tehlikeye sokarak çocuğun yanlış roller edinmesine ve suç olarak kabul edilen davranışlara yönlenmesine sebebiyet vermektedir (Cevher, 2007, s. 19). Ailede, sağlıklı bir iletişimin sürekli kurulması, aile içi uyumu ve dayanışmayı artırmaktadır. Aile içindeki uyumsuzluk, negatif yönlü tartışma ve sürekli kavga ortamının varlığı, çocukların ruhsal dengesini bozmakta ve kişilik problemleri yaşayarak suçlu ya da sapkın davranışlar sergilemelerine yol açmaktadır (Avcı, 2008, s. 60). Düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip olan ailelerin çocuklarının ise suça sürüklenme oranı diğer ailelerin çocuklarına oranla daha fazladır (Ferggusson, Swain-Campbell ve Horwood, 2004; Çakıcı, Paşa ve Görkem, 2012). Bu ailelerin çocuklarının gelir getiren uyuşturucu satıcılığı, kaçakçılık ya da hırsızlık gibi suçları işlediği öngörülebilir. Çünkü maddi açıdan yaşanılan yoksullukta öncelik gelir kapısı aralayarak ekonomik refahı artırmaktır. Anne-babanın eğitim düzeyi de çocuğun suça sürüklenmesinde etkili olmaktadır. Anne-babanın eğitim düzeyi yükseldikçe ergenlerin suça sürüklenme oranı azalmaktadır (Akduman, Akduman ve Cantürk, 2007, s. 158; Avcı, 2008, s. 58; Seyhan ve Zincir, 2009, s. 7). Çünkü yapılan çalışmalarda, suça sürüklenmiş çocukların anne-babalarının ağırlıklı olarak okur-yazar olmadığı, okulu bitirmediği ya da ilkokul mezunu olduğu gibi sonuçlar edinilmiştir (Yörükoğlu, 2000; Bal, 2004). Parçalanmış ailelerde çocuğun suça sürüklenme oranı daha yüksektir. Diğer bir ifadeyle suça sürüklenmiş çocukların aileleri genelde parçalanmış ailelere sahiptir (Kunt, 2003; Bal, 2004; Akbaba, 2011; Akduman, Akduman ve Cantürk, 2007, s. 158). Parçalanmış aile dahi olsa suça sürüklenen çocukların büyük bir çoğunluğu 36