maruz kalan, suç işleyen cezasının sonucunda tekrar suç işleme olasılıklarının yüksek olduğu suçluların hangi özelliklere sahip olduğunu göreceğiz. Belki de bu şeklide geniş perspektiften bize anlatmasıyla önemli olacaktır. Mükerrer suçluluğun haberci unsurları olarak; demografik, ailesel, sosyal, zihinsel, klinik ve suçlunun art alanına ilişkin birçok değişken irdelenmiştir. Bunun sonucunda mükerrer suç işleme durumunu Statik değişkenler ve dinamik değişkenler olarak iki başlık altında incelemiştir. Dinamik değişkenlerin, değişimi mümkün olduğunu ve ileride mükerrer suç işlemesinin durdurulabilir olduğunu, örnek olarak uyuşturucu ve suçlu akran grubu örnek verirken bunların rehabilitasyon sürecinde önlenebileceğinden bahsetmiştir. Diğer yandan statik değişkenler, değişmesi mümkün olmayan süreçleri içermektedir. Bu süreçlerin suçluların gençlik daha ziyade çocukluk dönemleriyle ilintili olduğu görülmüştür. Geçmişte yanlış ve eksik sosyalleşme biçiminden kaynaklı aileye ilişkin sorunlar ve suçu yeniden üreten alanlar yoğunluğu gibi etkenler, ekonomik koşullarının yetersizliği, cezaevine girip çıkan, uyuşturucu madde kullanan suçlu akran grubunun varlığı suçlunun suçu deneyimlemesine, suçluluğun kalıcı olmasına/ yaşam biçimi olmasına neden olmuştur. O halde sapkın davranışın kökeninin çocukluk dönemlerinin olduğunu, çocukluğunda bu davranışları işleyen bireylerin ileride de ciddi suçlar işleyebilecek potansiyelde olduğu ileri sürülebilir. Mükerrer suçluların sosyo-kültürel özellikleri: Çanakkale E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu örneği, Mehmet Devrim Topses, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (Topses, 2013). Bu araştırmada Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda hükümlü bulunan mükerrer suçluların toplumsal özelliklerinin saptanması amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında ölçüt tutulan suç türleri kasten adam öldürme, hırsızlık, kız kaçırma, ırza geçme, yaralama, gasp, uyuşturucu, fuhuşa teşvik ve parasal dolandırıcılık suçlarıdır. Kuramsal çerçevesini sosyal organizasyonluk kuramı, gerilim kuramı, sosyal süreç teorileri ve güdüleme (motivasyon) kuramı oluşturmaktadır. İlk kez suç işleyenlerin mükerrer suçlu olma durumlarını ele alacaktır. Buna göre test edeceği hipotezleri şunlardır: İlk kez suç işleyenlere göre mükerrer suçlular arasında; şehirde ikamet edenleri, köyden kente göç edenlerin, ilgisiz çocuk yetiştirme tarzıyla, parçalanmış aile yapısından gelmesi, çocukluk çağlarında aile içinde yaşadıkları tartışma ve kavgalar gibi etkenlerin oranı daha yüksektir. İlk kez suç işleyenlere göre mükerrer suçlular arasında evlilerin oranı daha düşüktür. İlk kez suç işleyenlere göre mükerrer suçluların aile üyeleri arasındaki suçlu bireylerin sayısı daha fazladır. İlk kez suç işleyenlere göre mükerrer suçluların yakın arkadaş çevresi arasında suçlu bireylerin sayısı daha fazladır. İlk kez suç işleyenlere göre mükerrer 44