TÜRKİYE’DE ÖĞRENCİ MAHPUS OLMAK dir. 5275 sayılı Kanun’un 67. Maddesinin 3. fıkrası hükümlülere, toplumla yeniden bütünleştirme veya eğitim programları kapsamında hapishane idaresi tarafından bu amaçla belirtilen yerlerde, denetim altında, işitsel-görsel eğitim araçlarını ve bilgisayarı kullanma ve İnternete erişim imkânı sunmaktadır. Mahkemeye göre, hapishane ortamında bu tür imkânlara erişim koşullarını düzenleme şeklinin Sözleşmeci Devletin takdir yetkisi kapsamına girdiği konusunda herhangi bir şüphe yoktur. Mahkemenin, ulusal mahkemelerin, bir yandan, mevcut davada söz konusu farklı menfaatleri dengelemekten ibaret olan görevlerini ve diğer yandan, iç hukuk kurallarının uygulanmasında idare tarafından herhangi bir kötüye kullanımı engelleme yükümlülüklerini yerine getirip getirmediklerini araştırması yeterlidir. 5275 sayılı Kanun’un 67. Maddesinin 3. fıkrası hükümlülere, toplumla yeniden bütünleştirme veya eğitim programları kapsamında hapishane idaresi tarafından bu amaçla belirtilen yerlerde, denetim altında, işitsel-görsel eğitim araçlarını ve bilgisayarı kullanma ve İnternete erişim imkânı sunmaktadır. Öte yandan, İnternet, idarenin denetimi altında ve eğitim ve toplumla yeniden bütünleştirme programlarının gerekli kıldığı ölçüde kullanılabilmektedir. Somut olayda, söz konusu olan cezaevlerinin 5275 sayılı Kanun’un 67. Maddesinin 3. fıkrası tarafından sunulan imkânı hükümlülere sağlayabilecek araçlara sahip olduklarına itiraz edilmemektedir. Dahası, söz konusu cezaevlerinde kaynak eksikliğine ilişkin somut bir gerekçe, iç hukuktaki veya Mahkeme önündeki yargılamalar sırasında ileri sürülmemiştir. Ayrıca, başvuranların ilgili mevzuat tarafından sunulan imkândan yararlanma isteklerinin eğitimlerini sürdürme isteklerinden kaynaklandığı yönündeki iddiasını sorgulamaya imkân veren herhangi 60