mekanizmasını zayıflatarak heyecana ve irrasyonel davranışa neden olmakta, bu maddenin psikoaktif etkisi ile kişi suça sürüklenmektedir. Ekonomik gereksinim modelinde maddenin temininde yasal olmayan yollara müracaat edilerek parasal kaynak elde etmek için suç işlendiği; sistemsel modelde ise uyarıcı maddenin üretimi ve ticaretinden kaynaklanan acımasız kuralların kişiyi suça ittiği vurgulanmaktadır (Altuner, Engin, Gürer, Akyay ve Akgül, 2009). Kitle İletişim Araçları: Esasen bu başlık, sadece televizyon gibi görsel ya da işitsel basın, dergi, kitap gibi yazınsal basın olarak değerlendirilen iletişim araçlarına ek olarak internet (e-posta, sosyal medya mercileri) kullanımını da içermektedir. Günümüzde sosyal medya platformları üzerinden gençler örgütlenebilmekte, duygu ve düşüncülerini paylaşabilmekte, eğlenebilmekte, güncel haberleri takip edebilmekte ve boş zamanlarını etkin bir şekilde kullanabilmektedir. Fakat sosyal medyanın gençleri daha da özgürleştirmesinin yanı sıra kötü alışkanlar için teşvik ettiği ve gençleri bir tüketim nesnesi haline getirdiği de görülmektedir. Zira kısa yoldan popüler olmanın en hızlı yolu, sosyal medyayı aktif kullanmaktan geçmektedir. Bağış, suçun öğrenilmesinde sosyal öğrenme teorisine atıfta bulunarak televizyon ve internette görülenlerin taklit edilmesinin etkisini incelemiştir. Suç içerikli dizilerin ve programların kaldırılması ve çocuğa güvenlik internet ortamı sağlanmasının suç ile mücadelede etkili olacağını belirtmektedir (2019, s. 218). Fakat bu yasaklayıcı tutumun, ilgi ve merakı daha da artırması da söz konusu olduğundan bir çözüm sağlamaması kuvvetle muhtemeldir. Çocukların tercih ettiği programlarda olumlu davranışlara vurgu yapılarak ve genel olarak kitle iletişim araçlarıyla vurgulanan tüketiciliğin teşviki azaltılarak çocukların sapkın davranışlardan korunması sağlanabilir. Saldırganlık, ailede maruz kalınarak ya da televizyon gibi sembolik iletişim araçları vasıtasıyla öğrenilmektedir. İnternetin, medya ve bilgisayar/video oyunu gibi ürünlerin şiddet içermesi ve bunların kullanım süresinin fazlalığı saldırganlık davranışını veya eğilimini artırmaktadır (Akçay ve Akçay, 2017, s. 148; Gökalp, Gökalp ve Durmaz, 2017, s. 275-276). Ayrıca televizyon, “önceden öğrenilmiş saldırgan huyların yeniden canlanmasına” ve şiddete yönelik duyarsızlaşmaya da 43