sürüklenme riskini artırmaktadır (Nijhof, Kemp ve Engels, 2009). Ayrıca suça sürüklenen çocukların aile çevresinde suç işleyen akrabalar arasında amca, dayı ağırlıklıyken ikinci sırayı ağabey, abla ve üçüncü sırayı baba almaktadır (Aksoy ve Öğel, 2004, s. 9) Kimi durumlarda aileler tarafından bir iletişim biçimi ya da bir cezalandırma yöntemi olarak kullanılan şiddet de, çocukların suça sürüklenmesinde önemli bir etkendir. Hükümlü çocuklarla yapılan bir araştırma, gençlerin %93,2’sinin aile içi şiddete maruz kaldığını göstermektedir. Ayrıca araştırmaya katılan gençlerin yarısı herhangi bir kabahat işlediklerinde aileleri tarafından dövülerek cezalandırıldığını belirtmektedir (Seyhan ve Zincir, 2009, s. 7). Şiddet uygulayan aileler, daha kötü bir disipline sahiptir ve topluma uyum problemi yaşamaktadır (Gorman-Smith, Tolan, Zelli ve Huesmann, 1996, s. 115). Yapılan bir diğer araştırmada, şiddete maruz kalan çocukların hemen hemen hepsine ailesindeki bireyler tarafından şiddet uygulandığı ve şiddete maruz kalan bu çocukların ise kendi faydaları için şiddet gördüklerini düşünerek durumu meşrulaştırdığı görülmektedir (Aladağ, 2016, s. 131). Şiddet ediniminde cinsiyet değişkeni dikkate alındığında erkekler ciddi şiddet paylarında daha fazlasını oluşturmakta ve kızlar ise agresif suçlara giderek daha fazla karışmaktadır (Kelley, Huizinga, Thornberry ve Loeber, 1997, s. 734). Aynı zamanda şiddet, sadece çocuğa yönelik uygulanmamakta, ebeveynler arasında da yaşanmaktadır. Ebeveynlerin birbirine uyguladığı şiddete tanık olan çocuklar, korkma, içine kapanma, ağlama gibi davranışlar göstermenin yanı sıra saldırganlaşmakta, ani öfke patlamaları yaşamakta, yalan söylemek gibi edimler kazanmaktadır. Şiddete yönelik öğrenilen bu davranışları çocuk, ailesine ya da yakın çevresine uygulayarak suça karışmaktadır (Bayındır, 2010; Topçuoğlu, 2014). Şiddete tanıklık, çocukları güvenli, öngörülebilir ve tutarlı bir yaşam ortamından mahrum bırakmakta, sağlıklı gelişimleri için ihtiyaç duydukları güven duygusunu sarsarak çocukları travmatize etmektedir. Ailenin yapısı, yaşadığı sosyal çevre ve aile içi iletişimin, çocukların suça sürüklenmesinde etkili olmasının yanı sıra genetik kodların (kalıtımın) da suça sürüklenmede etkisi bazı araştırmacılar tarafından kabul edilmiştir. Genetik kodların suça sürüklenmedeki etkisi, çalışmanın ilerleyen kısımlarında biyolojik kuram başlığı altında tartışılmıştır. 38